Externe Competitie 2015/2016

Onderstaande links brengen u naar de website van de NHSB welke een uitgebreid overzicht geeft van de klasse waar de geselecteerde Uilen in spelen.


De Uil wint NHSB Beker 2015-2016

Zaterdag 11 juni was het dan zover. Na veel vijven en zessen over de dag des oordeels werd uiteindelijk de knoop doorgehakt. Santpoort bleek bereid de finale van de NHSB beker te organiseren en naast de Uil waren Bergen en Nieuw-Vennep geplaatst. Santpoort miste Martijn de Roode, Bergen Ballasteros en wij Jan Havenaar. Echter in Jerry Bey hadden we een meer dan uitstekende vervanger, hetgeen ons min of meer in de favorietenrol plaatste.

Dan de loting. De Uil in de halve finale tegen de andere favoriet Santpoort. Gelijk erop en eronder. Het werd erop. De cruciale partij was van Peter. Hieronder doet onze held verslag van de gebeurtenissen op de borden. Jerry was goed, zoals we hem kennen en Fred speelde als de sterke schaker, die hij kan zijn. Dissonant Ad ontsnapte met 2 remise tegen Dave Looijer en Marco de Groot. Het mocht de pret niet drukken.

De beker kampioenen.Na afloop kregen we een biertje van Cok en gingen op de foto (zie hiernaast).
Het werd een geslaagde dag onder de vertrouwde wedstrijdleiding van Joost Jansen.
Nieuw-Vennep was de verrassende finalist en zo zie je dat je met 2 topspelers ver kan reiken in dit bekertoernooi.
De gemeente Haarlemmermeer kan trots zijn op dit dorp, dat Hoofddorp op schaakgebied aftroeft.

Jan Havenaar stuurde een dag later onderstaand felicitatie en heeft de partijen ingevoerd, die u onder dit artikel kunt naspelen.
“Van harte gefeliciteerd met het winnen van de beker! Een puike prestatie. Niemand verloren en beide wedstrijden met 3-1 gewonnen.”

Ooggetuige Peter Pijpers meldt het volgende:
“Er is sterk gespeeld. Ad kan naast goed schaken nu ook goed mindere stellingen keepen. Dat maakt hem nog sterker. Jerry speelde goed en degelijk en tikte het in de finale keurig uit. Fred kan heel goed schaken en als hij vrij blijft van blunders dan is het meestal een vol punt. Een mooie 2 uit 2 gisteren. Ik was zelf ook zeer tevreden over mijn spel. Het was even moeilijk toen ik door het zetje g5 werd verrast tegen Theo Hendriks. Toen het probleem was opgelost heb ik het mooi uitgetikt. In de finale tegen de Vennep weet je dat we op het 3e en 4e bord moeten winnen want daar zijn we duidelijk sterker. Dat gebeurde ook heel goed. Ad had het lastig tegen Marco de Groot. Fred bracht het 1e punt binnen en Jerry stond gewonnen, al moest er nog wel even gewerkt worden om het punt binnen te slepen. Ik speelde met zwart tegen Peter Poncin. Dat is altijd lastig maar ik wist alle problemen op te lossen en kreeg toen een remise aanbod. Cok twijfelde of Jerry wel zou winnen en aangezien ik nog een half uur bedenktijd had tegen Poncin 10 minuten, had ik alle tijd om even te zien hoe Jerry het punt binnen zou slepen. Zijn tegenstander had op dat moment 7 minuten. Tijd zat dus. Toen dat klusje door Jerry geklaard was kon ik meteen de remise accepteren en was de beker binnen. Vlak daarna werd de zeer boeiende pot van Ad ook remise gegeven en werd het opnieuw 3-1. Met dank aan onze grote Lijder Cok die zich ditmaal terecht leider mocht voelen.”

In Hillegom gingen we naar Pinokkio met supporter Peter Kaptein om eens lekker te eten, te roddelen en dronken te worden.
Het behalen van de titel NHSB-Bekerkampioen 2016 mocht gevierd worden.
Tot slot wil ik een glunderende Cok citeren:

“Wauw!”

Halve finale: De Uil - Santpoort: 3 – 1
Finale: Nieuw-Vennep - De Uil: 1 – 3
Ad Reijneveld 


De Uil naar halve finale beker NHSB

Het wonder is geschied.
De Uil heeft zich geplaatst voor halve finale van de NHSB beker.
Hoezo wonder?
Waren wij geen favoriet dan tegen KTV uit Enkhuizen?

De Uil heeft een hogere gemiddelde rating en ook in 2013 hadden we reeds gewonnen van praktisch hetzelfde KTV uit Enkhuizen. Daarbij had KTV 2 invallers nodig en moest good old Arie Karreman zelf aan de bak. Het was een wonder, omdat we speelden in het “opberg”zaaltje van de Hoeksteen. Daar kan je net 4 tafels kwijt en daarom spelen we daar steevast thuis voor de beker. Met ontluisterende statistieken:

Alles verloren tot dan toe: 2 keer Santpoort, Alphen (KNSB), Purmerend en Aalsmeer.

Toen Cok voorstelde opnieuw in dit “opberg”zaaltje te spelen, leek het de goden verzoeken. Ik hield mijn mond. Misschien onbewust met het idee dat “het er eens van zal komen”. En inderdaad er was deze avond geen vuiltje aan de lucht. Of het moest zijn dat Ad en Jan niet wonnen tegen de mannen uit Enkhuizen, Haakman en Karreman. Zij kregen voordeel, maar uiteindelijk niet meer dan remise. Peter stond namelijk op dat moment huizenhoog gewonnen en zo geschiede ook en Fred wist na een pionoffer een stek paard of f5 te creëren met winst als resultaat.

En dan nu de halve finale. Dat is ons maar 1 keer eerder gelukt.
In 2002 met Daan Jongsma. Dat jaar werden we wel voor de enige keer kampioen van de NHSB, maar we faalden in de halve finale van de beker tegen …
KTV

De Uil 1 – KTV 1: 3–1
Ad Reijneveld


De Uil 3 speelt in Hillegom gelijk

Een eclatant gelijkspel maandag 4 april in Hillegom tegen de Uil 3 heeft Aalsmeer de titel in klasse 2d van de NHSB opgeleverd.
Dit gelijke spel van 2½–2½ was voor de Uil 3 niet genoeg om een matchpunt binnen te halen, want in Kudelstaart waren eerder reeds 3 partijen vooruit gespeeld met als resultaat nul, komma, nul.
Excuses mogen wij aanbieden aan HWP 3. Zij waren inmiddels de directe gegadigde om kampioen te worden als Aalsmeer niet won. Paul Tuijp en Willem de Ruig kwamen polshoogte nemen of het wondertje zich zou voltrekken. Het is er niet van gekomen.

Op weg naar Kudelstaart deed Peter de Haas zijn naam alle eer aan door ons vliegensvlug in zijn fraale bolide naar de plek des onheils te brengen. Een snelheid die bij de schaakpartij averechts werkte. Nog tijdens het eerste bakje koffie kwam hij een stuk achter bij een open stelling. Overall heeft Peter een prima seizoen gedraaid; een compliment. Ook Sam verloor een stuk. Nog lang probeerde hij nog ijzer met handen te breken; tevergeefs. Richard wikkelde na een prima openingsbehandeling af naar een gelijkstaand ongelijke lopereindspel, dat hij verloor op studieachtige wijze.

Hoe prijzenswaardig was de sportieve geste van Aalsmeer om de 3 partijen überhaupt vooruit te willen spelen. Niet alleen daarom is het kampioenschap hen van harte gegund en met name de sympathieke teamleider Peter Verschuren. Ook Nico wilde in generositeit niet onderdoen en liet na een zeer gecompliceerde partij zijn Dame instaan. Peter van Bakel – op het laatste moment invaller voor een van longontsteking herstellende Henk Kramer- kon toen remise aannemen. Ook hij speelde een goede partij net als de andere Uilen deze avond in Hillegom. Stefan kwam prima uit de opening en het middenspel, maar vergat zichzelf te belonen – zoals dat heet- door de stelling niet te openen met de zet a4. Toen ook de torens op de d-lijn werden geruild was alle muziek uit de stelling.

Sander kwam sterk terug na kwaliteitsverlies. Hij kreeg een loper en 2 verre pionnen tegen een toren, die echter zijn Koning afsloot, zodat er geen progressie kon worden geboekt. Marcel kwam iets later binnen -lees veel later-, maar gelukkig ruim op tijd om een goede stelling op te bouwen. Met een pionoffer g4 richtte hij zijn stukken op de zwarte Koning. Een Dameruil leek verlichting te bieden aan zwart, maar een sterke aanval over de f-lijn leverde een kwaliteitswinst en de overwinning op. Tijdens de partij schrokken we nog hevig toen de heer Brugge door zijn stoel zakte. Letterlijk ook nog. Gelukkig hield hij er geen schade aan over. Op de smadelijk nederlaag na dan. Zijn troost was het kampioenschap van Aalsmeer.

Weinig attent hadden we geen bloemen klaar staan. Wellicht in de veronderstelling dat Aalsmeer daar met zijn bloemenveiling zo wie zo niet op zat te wachten. Anderzijds hadden wij in de 1e helft al genoeg cadeautjes uitgedeeld. Niettemin een foto kon er wel vanaf. Een foto, waarop het gezelschap met begeleider breed lachend stond geposeerd.

Het was deze avond weer genieten als vanouds met de fraaie tafels en stukken, die van te voren netjes en zorgvuldig waren neergezet.
En dat gaan we volgend seizoen weer doen voor de Uil 3, dat dit jaar opperbest heeft gepresteerd.
Een compliment aan allen die daaraan hebben bijgedragen.

De Uil 3 – Aalsmeer 1: 2½–5½
Ad Reijneveld


De Uil 1 ongeslagen tegen de Wijker Toren

Zaterdag 2 april is de Uil 1 ongeslagen gebleven tegen de trotse koploper de Wijker Toren 2 uit Beverwijk.
In Hillegom nota bene, waar tot nu toe louter nederlagen werden geleden dit schaakseizoen, waren Jan Vreeburg en Ad Reijneveld de enige winnaars deze middag.

Ad won plots een vol stuk met de zet Pf4 tegen vader Kok en zoon Kok liet tegen Jan Vreeburg het fraaie offer Pxg6 toe. Jan was daarna onverbiddelijk en met enkele rake klappen diende hij de genadestoot uit. Ondertussen waren de overige zes Uilen ook goed bezig. Een onnauwkeurige zet (e5 ) daargelaten speelde Fred een stevige remise tegen Wim Rakhorst en konden wij het eerste halve punt noteren. Jan Havenaar kwam prima uit de opening tegen Stefan Jorritsma. Na Pxg5 was de zwarte stelling echter dermate opgeknapt dat zettenherhaling het maximale resultaat werd.

Dick stond ook niet slecht tegen Barend van Maassen, maar meer dan een puntendeling zat hier niet in. Edwin won met de prachtige tussenzet Pxe3 een pion en heeft ongetwijfeld gewonnen gestaan, maar in het Dame eindspel werd het uiteindelijk een eeuwig schaak. Jerry verraste Paul Spruit met de combinatie Pxd5. Dat won een pion, maar dat bleek uiteindelijk niet genoeg tegen de man met het bondsnummer 5952430. Een heel oud nummer, dat doet vermoeden dat hij al 50 jaar schaakt, maar dit bleek pas 38 jaar te zijn. Tenslotte invaller Hennie. Hij speelde weer eens grandioos. Niet zozeer in de opening, maar in het eindspel met een pion minder won hij plots een kwaliteit en kon toen met remise genoegen nemen.

Het mag opmerkelijk genoemd worden dat de Uil zichzelf nu opeens op de derde plek terug ziet na een drietal kansloze thuisnederlagen eerder dit seizoen. Voor nu mogen wij ons daarom even op de borst kloppen de koplopers Wijker Toren 2 en eerder Santpoort 2 te hebben verslagen.

Zo zie je maar weer. Op het moment dat je het niet verwacht is de kans op succes het grootst. Ga je de huid verkopen voor de beer geschoten is, dan kan je inpakken. Het laatste is het onbegrijpelijke credo van de Nederlandse sportjournalistiek. Als ik de kranten heb moeten geloven heeft Nederland het afgelopen jaar de Ronde van Spanje gewonnen, de formule 1, is Nederland kampioen geworden met beach volleybal, dames volleybal, handbal en waterpolo. Een nadere bestudering van de uitslagen leerde echter dat Nederland helemaal niets heeft gewonnen, alleen tweede plaatsen.

Piet Hein met zijn zilvervloot in gedachten. Anish Giri wordt wereldkampioen schaken. Dat is zeker. Immers hij verliest nooit. Hij wint ook zelden, maar dat is een detail, als we eerst die huid maar verkopen. Ik geef toe: de dreiging is sterker dan de uitvoering. Als je eenmaal kampioen bent is de lol er ook weer snel vanaf. De Uil 1 zal geen kampioen worden. De Wijker Toren 2 kunnen we niet meer inhalen. De tweede plaats geeft ook recht op promotie, maar dat hebben we niet in eigen hand. En deze huid gaan we niet verkopen….

De betere wet van meden en perzen. 

De Uil 1 – De Wijker Toren 2: 5 – 3
Ad Reijneveld


Sombere vooruitzichten De Uil 2 na verlies.

De uitwedstrijd tegen Krommenie 2 was de gelegenheid om het eersteklasserschap veilig te stellen. Echter, dan moest er wel minimaal worden gelijk gespeeld. Krommenie stond 1 wedstrijdpunt achter, evenals Excelsior. Chess Society stond daar weer een punt achter, dus bij een overwinning hielden we 3 teams onder ons. Echter, dit bleekt te mooi om waar te zijn. We bleven op 3½ bordpunt steken, dus streefde Krommenie ons al voorbij. Vrijdag 1 april speelt Chess Society thuis tegen het reeds kampioen zijnde Kennemer Combinatie 3 en tenslotte op maandag 4 april speelt Excelsior thuis tegen Kijk Uit, dat al enige tijd uit vorm is en steeds enkele invallers nodig heeft. Alle overige uitslagen zijn dan al bekend en het is voor Excelsior niet moeilijk om uit te rekenen dat bij 4-4 wij worden voorbij gestreefd op bordpunten.

En in de KNSB-competitie staan de NHSB-teams van de 3e klasse er niet best voor: er zullen vrijwel zeker 2 teams degraderen en mogelijk zelfs 3 of 4. In dat geval werkt dat in de NHSB-klassen door met een versterkte degradatie, waarbij de slechtste nummer 6 (of beide) ook degradeert. De nummer 6 uit klasse 1A heeft echter 5 wedstrijdpunten en slechts 21 bordpunten, terwijl wij er met 5 wedstrijdpunten 24 hebben.

Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? De start was al nerveus, doordat 3 spelers om 20:00 uur nog niet aanwezig waren. Gerie had gebeld dat hij wat later kwam, Jan de Jong kwam 20 minuten te laat en Martin nog veel later. Toch was hij het die het eerste halfje op het scorebord bracht. Na een Franse Doorschuifvariant werd alles dichtgeschoven en waren er geen winstmogelijkheden.

Het tweede halfje kwam van Jan van den Bergh, die zijn koning enigszins op de tocht zette, maar na dameruil was er geen dreiging meer. Ook de slechte loper op b2 gaf geen hoop op winstkansen.

Invaller Henk Kramer kwam in de problemen toen zijn goede loper werd geruild en hij moest keepen. Hij verloor een pion, leek met Da4 even met aanval te dreigen, maar ging na Pc3 weer snel terug naar a8. Hij verloor een pion bij slechte stelling en daarna nog een paard.

Gerie Opgenhaffen kreeg in de Oostenrijkse Verdediging de timide zet 3.c3 tegen zich en kreeg een goede stelling. De stelling bleef echter gesloten en tenslotte werd tot remise besloten.

Bij Jan de Jong was er nog enige hoop op winst. In een Gesloten Siciliaans had hij weliswaar weinig ruimte, maar op de koningvleugel liet de tegenstander hem zijn gang gaan. Jan koos voor een aanval over de h-lijn, waarbij de f-lijn waarschijnlijk meer kansen had geboden. Toen zijn paard van h4 naar g2 ging schoof zwart rustig g5 en Pg6, waarna wit ingesnoerd was. Zwart verloste hem met een remiseaanbod uit zijn lijden.

Ook Cok Ippel kon zijn draai niet vinden. In zijn vertrouwde Franse opening kon hij geen dreiging creëren en toen hij pion a5 dreigde te gaan verliezen offerde hij een stuk op g5. Volgens zijn analyse achteraf had dat moeten winnen, maar tijdens de partij ging het niet goed en hij verloor.

Hennie verdedigde zich prima in het Catalaans, hij kreeg het even moeilijk toen het witte loperpaar sterk werd, maar na dameruil en ruil van een paar lopers was de stelling gelijk. In tijdnood kwam de volgende stelling op het bord:

Jan Schol - Hennie van EeuwijkBeide spelers hadden nog ongeveer 2 minuten op de klok (daar komt per zet wel weer steeds 10 seconden bij). Het staat gelijk en ondanks dat Hennie nog een pion wint houdt wit eenvoudig remise: 49…Pc6+ 50.Kc3 Ke5 51.Ld5 Pe7 52.Lg2 Pf5 53.g4 Pe3 54.Lh3(?) Pd1+ 55.Kd2 Pf2 56.Lg2 Pxg4 57.c5! bxc5 58.bxc5 f5 (ook 58…h5 wint niet: de versnipperde pionnen vormen een makkelijke prooi voor de witte koning en loper) 59.c6 Kd6 60.Kd3 Pe5+ 61.Ke3 Pg6 62.Lf3 Pe7 63.Kf4 Pxc6 64.Lxc6 Kxc6 65.Kxf5 =

Op de foto hiernaast Theo Bakker, waarin te zien is waarom hij zo goed scoort dit jaar: hij vraagt hulp van buitenaf…

In zijn partij tegen Jan Grin kreeg hij de Aljechin verdediging tegen zich. Theo kreeg een goede stelling, kon d5 met een stuk bezetten en won uiteindelijk pion e5. Er werd echter afgewikkeld naar een dame-eindspel, waarin Grin zich echter liet mat zetten.

Derhalve een 4½-3½ nederlaag en een paar dagen in spanning afwachten.

Jan Havenaar


De Uil 1 wint geruisloos in Haarlem

Zaterdag 19 maart behaalde de Uil 1 tegen het Spaarne 1 in het denksportcentrum Haarlem een onverwacht overtuigende overwinning. We speelden uit en dan winnen we dit seizoen, maar voor het eerst hadden we een invaller nodig en daarnaast misten we Kees Jongsma.
Wie zegt u? Voor de jongeren onder ons. Het glorietijdperk van de Uil werd gekenmerkt door 2 Jongsma’s: Lex en Kees.

Lex kent u: hij is niet meer onder ons. Kees is echter is still alive and kicking. Het scheelde niet veel afgelopen jaar, maar bij Tata kwamen we hem plots tegen. Kees was onze sterreporter en de vader van Daan, het grootste schaaktalent van de Uil ooit. Deze keer was zijn rentree dichtbij, maar u zal nog van hem horen.

Overigens gaan er geruchten dat Johan Cruijff is overleden.
Deze geruchten kan ik ontzenuwen.
Cruijff is onsterfelijk. Hij is de godheid, die altijd zal blijven bestaan.
Het was in de jaren zeventig een onbeschrijfelijk geluk deze Cruijff mee te mogen maken.
Als voetballer. Het mooiste wat ik ooit heb gezien. Samen met Brigitte Bardot natuurlijk, alleen stond die te vaak buitenspel.
Cruijff aan de bal was als een schilderij. Een stilleven, waarbij alles om hem heen wegviel.
En dan raakte hij de bal buitenkant rechts.
Uiteraard was dat de standaard als we zelf gingen voetballen.
Je gaf een bal met effect, het onbegrip van de statische linksbuiten voor lief nemend.

Terug naar het schaakgebeuren.
Dick won snel in zijn lijfvariant. Invaller Hennie speelde de sterren van de hemel. De combinatie met Lxe6 blijft de mooiste. Mooier dan Lxf7. En daarna het paard naar e6 of g5. In ieder geval niet andersom, want de loper is de raadsheer, de verkenner. Het paard, de cavalerie dringt binnen en zaait dood en verderf. Daarnaast hoort zoiets ook binnen de opening. Zijn opponent sloeg de loper niet, maar het alternatief Lxf4 en Lxd7 was niet beter. Tot nu toe had het Hennie niet zo mee gezeten intern en extern, maar daar was die dan. Net op het moment dat wij voor het eerst een invaller nodig hadden was hij daar weer met zo’n evergreen.

Toen wonnen ook Fred en Jan Vreeburg nog overtuigend en was het 0-4. De remise van Jan Havenaar tegen Aad de Bruijn was toen voldoende voor de winst. Edwin speelde niet onverdienstelijk tegen Frans Arp, maar Frans blijft gevaarlijk en zijn loper en paard werden steeds sterker en dat was het eerste winstpunt voor het Spaarne. Ook Leo Littel won een knappe partij tegen Peter Pijpers. Tot slot heeft Ad nog lang geprobeerd een stelling met een pion meer te winnen tegen Colleen Otten, maar dat zat er niet meer in.

Dit was het begin van een turbulente week, die je niet snel vergeet. De Uil 1 won geruisloos, daarna stonden de kranten vol met indrukwekkende verhalen en foto’s. Dan blijft het prettig met schaken je zinnen te verzetten door zetten te verzinnen.

Het Spaarne 1 - De Uil 1: 3–5
Ad Reijneveld


De Uil snelt naar beker winst

Wie wordt de vierde man van ons bekerteam?
Na de afmelding van Peter was er een ruime keus voor de teamleider.
Na wikken en wegen van de opties werd het uiteindelijk Jan de Jong en dat was volkomen terecht.
Jan speelt momenteel ijzersterk en een bijkomend voordeel was dat hij bereid bleek opnieuw zijn snelle bolide beschikbaar te stellen om ons vijftal (Cok ging mee om ons geluk te brengen) naar het vergelegen Hoogwoud te loodsen. Reeds eerder hadden wij veteranen de prettige vruchten mogen plukken van de auto van Jan bij ons jaarlijkse uitje naar het jampotten toernooi in Zetten, waar Jan dit jaar ook aan meedeed. Met turbo achterwiel aandrijving snelde the thunderbird naar het noorden.

Wij zaten met zijn drieën achterin. Hier lag de eerste uitdaging van Jan Havenaar. Hoe kom ik in de veiligheidsriemen? Een lastige klus, maar op een gegeven moment was onze Houdini ingesnoerd in de boeien. Bij aankomst wist hij te ontsnappen, niet voor de eerste keer deze avond, want ook tijdens de schaakpartij liet Jan weer eens een ongelofelijk staaltje ontsnappingskunst zien. Zijn Houdini act bracht uitkomst en de Uil met de hakken over de sloot naar de volgende ronde van de NHSB Beker.

Toch is de zege niet echt in gevaar geweest. Een goede Fred haalde een goede remise. Meer zat er niet in. Ad kwam prima uit de opening. De stukken van zwart kwamen ongelukkig te staan en Tobias Hendriks kwam er niet meer uit. De bijna 56-jarige Ad had een griepje onder de leden en rochelde deze avond als een oude man, maar wist gelukkig zijn stukken op de juiste velden te plaatsen. Omdat Jan de Jong ondanks een prachtige partij aan het eind misgreep, bracht de overwinning aan bord 1 de beslissing bij het uiteindelijke 2-2 gelijkspel, omdat het laatste bord dan afvalt.

Aartswoud 2 - De Uil 1: 2–2
Ad Reijneveld


De Uil 3 wint nipt

In Zomerzorg smaakte het biertje van de broers Siebelt beter als nooit te voren.
Goed oude tijden herleefden.
Na het schaken afdrinken met nakaarten over het schaakgebeuren deze avond.

Dat hadden we wel verdiend, want met een nipte overwinning vrijdag 11 maart in Haarlem tegen KC 6 heeft de Uil 3 zijn hoge positie in de klasse 2d van de NHSB behouden. Inhalen van de bovenste drie is praktisch onhaalbaar, maar relatief gezien heeft het derde dit jaar als beste gepresteerd van alle Uil teams.
De bewuste avond hadden we voor het eerst drie invallers nodig en wat deze op het bord hebben gebracht grensde aan het ongelooflijke.

Peter Kaptein speelde lang heel sterk, vergat echter de zet e5 op het moment dat dit heel sterk was en verloor alleen door vermoeidheid. Na afloop ruimde onze altijd opgeruimde penningmeester zorgvuldig de stukken op. Zijn tweede natuur. Ik gaf hem een compliment, maar kon het niet nalaten op te merken dat ik liever had gezien dat hij tijdens de partij zo zorgvuldig met zijn stukken was omgesprongen.

William Zorn is het aanstormende talent met vader André als supporter aan zijn zijde speelde hij heel sterk tegen de Leeuw. Een opening waar hij nog niet eerder van had gehoord. Met de zet c5 won hij een stuk en heel snel daarna de partij.

Bij Peter de Haas was het lang gelijk, maar toen de witte torens en Dame heel passief kwamen te staan was onze topscorer er als de kippen bij om het volle punt te incasseren.

Aad Vledder was de held van de dag. Zijn partij grensde aan het geniale. Hoeveel stukken stond hij niet achter op een gegeven moment. Onverstoorbaar zag hij kansen met zetten als Lxf7 en Pxe7 bleef hij in de race. Met de zet Tc7 had hij zelfs kunnen winnen. En in het eindspel werd het met een stuk minder remise, terwijl het pas toen verloren was. Overigens zat er eerder ook nog een winstkans in.

Sander had ook een prachtige partij. Frank Sala trok flink van leer met zetten als Lxf7. Sander bleef koel en gaf het stuk terug, kreeg een goede stelling, maar een pion op c7 zaaide onrust en na een kruispenning promoveerde Sala alsnog en even later was het mat. Dit was onnodig.

Dat was ook de nederlaag van Richard. Hij won een pion, maar het kostte veel moeite om zijn stukken te laten samenwerken. Met e5 werd de pion teruggegeven en daarna werd de zwarte loper heel actief, dat een gewonnen eindspel opleverde voor de man met de unieke naam Keimpke Knijft.

Gelukkig waren daar Stefan en Marcel. Zij wonnen overtuigend op de manier die wij van hen gewend zijn. Routineus met gevoel voor de combinatie (Marcel) en positie (Stefan).

Maandag 4 april is de laatste wedstrijd tegen Aalsmeer. Dat wordt genieten met de fraaie tafels en stukken, die wij van te voren netjes en zorgvuldig gaan neerzetten.

KC 6 - De Uil 3: 3½ – 4½
Ad Reijneveld


Verrassende overwinning De Uil 2

Na twee, in mijn ogen onnodige, nederlagen werd maandag 7 maart een toch wel verrassende overwinning geboekt. De Vennep 1, in het verre verleden regelmatig tegenstander van De Uil 1, werd met 3½-4½ verslagen. Theo Bakker, Martin Zegstroo, Jan de Jong en Rob Warmerdam kwamen tot winst en de enige remise was van Gerie Opgenhaffen.

Aan bord 2 en 4 kwam in de opening dezelfde stelling tot stand: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 cxd4 4.Pxd4 Pf6 5.Pxc6 bxc6 6.Ld3. Mijn partijen database geeft nu aan dat met 6…d5 de laatste jaren uitstekende resultaten zijn behaald. Iets minder succesvol, maar toch prima is 6…d6, dit is de zet die Theo speelde tegen Marco de Groot. Martin speelde een zet die statistisch gezien minder kansen bood: 6…Le7. Toch kreeg Martin een goede stelling, tot Sipco Schimmel een paard naar d4 kon dirigeren. Met een schijnoffer kon daarna op c6 een pion worden genomen (Dxc6?? Lxd5+ met damewinst…). Ook pion d5 ging verloren en dus ging Martin op zoek naar tegenkansen. En die kwamen er:

  Martin Zegstroo
Zwart aan zet staat 2 pionnen achter. Er volgt echter een prachtige schwindel: 1…f4 2.Le4 Dg5 3.Ld4? fxg3! (dame op d2 staat ongedekt!) 4.Dxg5 gxf2+ 5.Lxf2? (5.Kg2! fxe1P+ 6.Txe1 hxg5 7.Lxc5 en wit verliest geen stuk) 5…Lxf2+ 6.Kg2 hxg5 en nu staat zwart gewonnen. Martin Zegstroo: schitterende schwindel

Theo verloor in een eindspel, met elk een toren en een loper, een pion. Hij hield echter goed stand en toen hij een vrije h-pion kon creëren (slaan van de pion zou een stuk verliezen) kon Marco de Groot in tijdnood de juiste verdediging niet meer vinden.

Eerder op de avond had Jan van den Bergh verloren van Arie Meruma. Jan kwam in de verdrukking in de Ben-Oni opstelling en verloor een pion. Hij knokte zich terug in de partij en kon met een schijnoffer een pion terugwinnen. Hij heroverde daarbij echter het verkeerde stuk, zodat kwaliteitsverlies dreigde. Het kwaliteitsverlies werd wel voorkomen, maar Jan had het stukverlies overzien. Jan de Jong kreeg tegen Gerrit de Jong een tweesnijdende stelling. Beide spelers gingen voor de winst, maar Jan had iets meer gezien en won materiaal.

Ook bij Gerie Opgenhaffen ging de strijd gelijk op. In een iets betere stand voor wit werd tot remise besloten.

Hennie van Eeuwijk hield lange tijd stand tegen Peter Poncin. Omdat Peter in de opening enkele zetten verwisselde stak Hennie heel veel tijd in die fase. In het middenspel offerde hij tenslotte een stuk voor initiatief, maar had onvoldoende tijd om het af te maken. Hij liet een toren instaan en kon opgeven.

Cok Ippel kreeg bij een 1-1 stand enkele malen remise aangeboden, maar moest doorgaan, omdat op enkele borden de stand nog heel niet duidelijk was. Hij moest een pion geven en zag 2 zwarte verbonden vrijpionnen steeds verder oprukken. Uiteindelijk kon promotie niet meer worden voorkomen.

Rob Warmerdam moest zich tegen het Gesloten Siciliaans verdedigen van Martin van Zaanen. Hij deed dat kennelijk zo goed dat het een opmerking van Peter Poncin ontlokte: “Die Warmerdam speelt erg sterk!”. In het eindspel had Rob een kwaliteit veroverd voor 1 pion. Dat was nog lastig uit te spelen, maar een vrijpion op de b-lijn bracht de overwinning.

De laatste wedstrijd is tegen het onderaan staande Krommenie 2. Bij winst is De Uil 2 voor het eerst in de geschiedenis er zeker van dat het eersteklasserschap nog een jaar kan worden voortgezet.
Jan Havenaar


De Uil 3 verliest met een overwinning

De Uil 3 heeft zijn record verloren. De reeks van 4-4 uitslagen is drastisch afgebroken. Maandag 15 februari in de Hoeksteen wist Heemstede de jonge Uilen pootje te lichten door met 5-3 aan het kortste eind te trekken. Geheel toevallig was dit waarschijnlijk niet, omdat ons werd toevertrouwd dat het Heemstede zelfs een keer gelukt was 5 keer 4-4 te spelen in 1 seizoen. Die mogelijkheid bestaat nog steeds voor de Uil 3. Het kan zelfs 6 keer worden, maar niet meer in een reeks.

Waar ging het fout? Waar stokte de chemie in de gepijnigde hersenen van vriend en vijand om het kunststukje nogmaals tot stand te brengen?
Dat gebeurde aan de hogere borden van deze legendarische clash tussen oud en nieuw talent.
De borden 8, 7, 6 en 5 werden beslist met een uitslag, die ik zo rond de klok van 10 uur prognosticeerde.

Peter speelde zoals verwacht een remise. In de slotstelling stond hij ondanks een pion meer, eerder slechter. Sam stond heel lang een pion achter, maar met actief spel won hij deze terug. Lang heeft hij nog geprobeerd te winnen, maar dat zat er niet meer in. Stefan speelde weer eens als de klasbak, die hij kan zijn op schaakgebied. Alle actieve stukken werden geruild van zijn opponent, die niet rokeerde en zijn Koning op g8 verborg naast een ingesloten toren op h8. Kat in het bakje. Zoals ook bij Henk, die slim een zwakte op e3 creëerde bij wit en dat volstond in het vervolg voor materiaal winst. Dit waren dus de verwachte uitslagen na de 1e prognose, die de schier onvermijdelijke 4-4 in gedachte had.

3 punten dus bij de laatste 4 borden, betekende 1 punt bij de hoogste 4 borden. Ja, als teamleider blijft het lastig wikken en wegen. 2 spelers dienden te verliezen en 2 spelers dienden remise te spelen.

De tegenstander van Sander was de eerste, die roet in het eten gooide. Plots gaf hij op, terwijl ik hem toch lang een betere stelling had toegedicht. In de gauwigheid zag ik dat hij een stuk had weggegeven. In casu was het terecht dat de handdoek in de ring werd gegooid, maar de onevenwichtigheid van de score opbouw baarde mij zorgen. Gelukkig leed Marcel een overtuigende nederlaag. Hij laat je nooit in de steek. Bij dammen, waar slaan verplicht is, had de fraaie zet Pxf7 tot winst geleid. Nu speelde Anne Brandsma- de naam zegt het al- de sterke zet Pe5 en bereikte een gewonnen stelling.

Nico en Richard dienden ook te verliezen na de overwinning van Sander. Richard deed lange tijd zijn best. Verspeelde een pion op b6 , verstopte zijn Dame op h3 en creëerde nog meer zwaktes in zijn stelling. Ook Nico had lang een mindere stelling. In tegenstelling tot zijn sterke spel in de interne gaf zijn spel in deze partij hoop op de broodnodige nederlaag. Het is er niet van gekomen. Beide partijen eindigden in remise. Nico kwam bewust of onbewust steeds beter te staan en in het toren eindspel een pion voor. Richard was op een gegeven moment zelfs dicht bij de overwinning. Met zijn onorthodoxe spel zaaide hij zand in de ogen van Ewout Muller. Plots sprong een paard van f3 naar h2. Daarna een Dame eindspel, dat eigenlijk verloren was.

Zo werd het geen pijnlijk verlies, want als je toch een keer verliest dan maar met een overwinning.
Vrijdag 11 maart gaan we weer aan de bak.
Henk en Sam zijn dan op vakantie, maar met 2 leuke invallers gaan we er weer vrolijk tegenaan.

De Uil 3 - Heemstede 1: 5 – 3
Ad Reijneveld


De Uil 1 niet bij de les

Het begon zo mooi.
De huldiging van Jan Vreeburg.
40 jaar is hij trouw lid van de Uil en kreeg van voorzitter Jan Plomp de “De Uil” beker.
In die veertig jaar heeft hij –voor zover ik weet- geen wedstrijd van het eerste overgeslagen.
Dat is zijn klasse. Op Jan kan je rekenen.
Als jeugdleider jarenlang en als teamspeler.
De continuïteit en degelijkheid, daar gaat het om.
Dat is bij Jan in vertrouwde handen.
Daarbij valt het hem niet te verwijten dat zijn speelsterkte- net als de meesten van ons- er niet beter op is geworden.

Dat hebben de toeschouwers Rein Thierry, Johan Boon en Henk Kramer deze zaterdag 13 februari in het Bolwerk met een Peter Kaptein achter de bar met lede ogen zien gebeuren. Door een vrijwel complete off-day heeft de Uil die middag een kansloze nederlaag geleden tegen het onderaan bungelende Bergen.
Slechts 1 man ontrok zich uit de malaise. Dat was Fred, Hij zette zijn opponent schitterend mat. Jan Havenaar, Jerry en Edwin zijn niet in gevaar geweest, Zij zorgden voor halve puntjes en daarmee was de koek op.

Schrijver dezes maakte vlak na de opening een gruwelijk fout, speelde nog een tijdje tegen beter weten door, maar de nederlaag was onafwendbaar. Dat gold ook voor Dick, die een verwikkeling aanging die averechts werkte. Het grootste moment voor Jan Vreeburg was vóór de wedstrijd, zoals gemeld. Tijdens de partij werd de druk over de e-lijn te groot en kon hij het lot niet meer afwenden. Peter daarentegen had een gewonnen stelling in handen. Helaas had in tijdnood een foutje grote gevolgen.

De misère werd nog het best geïllustreerd door het feit dat wij na afloop niet gezamenlijk gingen dineren. Dat is mijns inziens in 30 jaar niet voorgekomen. Ad gaf het slechte voorbeeld door zich hiervoor reeds van te voren af te melden. Hij had een afspraak met Elske van de Walle. Leuke meid, dat zeker, zingt ook fraai haar eigen liedjes, maar de prioriteiten lagen voorheen bij het après schaak toch iets anders. Dit kan eigenlijk niet en onbedoeld heeft dit wellicht een rol gespeeld in het slechte spel van de heer Reijneveld deze middag. Troost na een ongeluk is prima, maar neem niet het hele team mee in je val. Van de vaste klanten ging Jan Havenaar naar Albert Heijn, Peter ging een shoarma halen, Edwin twijfelde, Fred had liever een biefstuk en dus bleven alleen Peter Kaptein en Cok over. Cok hakte de knoop door. We gaan niet. Niet naar de Lange muur, niet naar een andere gelegenheid.

In de voorbereiding de volgende keer is het goed ook het après schaak beter re regelen. Drie man zijn geëxcuseerd. Zij hebben een goede reden er niet bij te kunnen zijn. Voor de anderen zal een plaats gereserveerd moeten worden bij … het Spaanse restaurant, hoek Molenstraat, stel ik voor. Ik beloof daar in ieder geval bij te zijn. Indien dit après schaak goed verzorgd is, zal het schaken in de middag daarvoor als vanzelf weer beter gaan.

We houden de moed erin.

De Uil 1 – Bergen 1: 2½ – 5½
Ad Reijneveld


Gemiste kansen

De Uil 2 speelde maandag de wedstrijd van de gemiste kansen. Van tevoren hoopten we natuurlijk op een goed resultaat, maar vreesden door de veel sterkere tegenstander onder de voet te worden gelopen. Dit werd op enkele borden pijnlijk duidelijk. Want Kijk Uit miste enkele grote namen: Arent van Nieukerken, Peter van Nieuwenhuizen en Sinclair Koelemij, allen spelers aan de hoogste borden. In plaats daarvan moest men 3 spelers uit de kelders van hun competitie opdiepen in de hoop dat die nog enigszins aan de score zouden bijdragen. Met onverwacht succes!

Aan de eerste 3 borden troffen onze mannen een tegenstander met een aanzienlijk hogere rating. Het eerste slachtoffer was Gerie, die al niet lekker in zijn vel zat en tevens familiezorgen had. Hij zag een combinatie over het hoofd en verloor de kwaliteit.

Martin, die de tegenstander zijn koningsstelling zag binnenwandelen, kon nog afwikkelen naar een ongelijke-loper-eindspel met 1 pion minder, maar dat bleek toch niet te houden.

Hennie echter kon een aanval over de f-lijn met succes afslaan en won een pion. Even was er hoop op winst, maar in het toreneindspel dat ontstond won wit de pion weer terug en stond het gelijk.

Jan van den Bergh had na 2 uur spelen geen voordeel meer en nam remise. Ook Cok had geen voordeel kunnen bereiken, kreeg een dubbelpion en een geïsoleerde pion op d5, maar kon de stelling houden: remise. En invaller Nico wist de stelling dicht te houden tegen het loperpaar van zijn tegenstander; het werd eveneens remise.

Onze hoop was daarom nog gevestigd op Jan de Jong en Rob Warmerdam. Jan had een pion geofferd voor een halfopen a-lijn en had zijn oog laten vallen op pion c3. Echter, zijn tegenstander had een toren en loper in de aanval gebracht en kon daarmee een paard pennen, wat beslissend was. Stukverlies kon niet meer worden afgewend en een wanhoopsaanval leverde niets op.

Bij Rob Warmerdam maakte de uitslag al niet meer uit, de tegenstanders hadden al 5 punten. Een voorsprong van 2 pionnen werd door slordig spel nog weggegeven en ook deze partij werd remise.

Enig lichtpuntje: Jan en Cok zijn van die hatelijke nul af. Maar de volgende wedstrijd gaan we toch onbevreesd achter het bord zitten, niet?
Jan Havenaar


Hillegom verslaat Hoofddorp

Het nietige Hillegom (21.000 inwoners) heeft in de schaakmatch voor de NHSB beker op maandag 1 februari het machtige Hoofddorp (73.000 inwoners) overtuigend verslagen.
Hoe kon het anders? De schaakverhoudingen zijn namelijk paradoxaal precies andersom.
De speelsterktes van de Hillegommers waren iets meer dan een tikkeltje hoger.
Zo kon het zijn dat de theoretische kennis van Gerard Roos niet voldeed in een zijvariant. Nog voordat de koffie was opgedronken kon hij opgeven tegen schrijver dezes, die de kans te baat nam om vergeten spullen op te halen op het raadhuis om de hoek, waar hij een paar uur eerder net vandaan kwam.

Peter stond al snel een kwaliteit voor en speelde het vakkundig uit tegen een Vos, die zijn streken verleerd lijkt te zijn. Ook tegen de Uil 3, wist Eric ons het volle punt toe te dichten.
Havenaar stond vast tegen Los. Jan raakte met zijn stukken in de knoop, maar na een tijdje kwam Jan los, zodat de 0-3 voorsprong genoteerd kon worden.

U leest het goed. Nul drie, dus niet drie nul, de onjuiste volgorde van score benaming van de doorsnee sportverslaggever, die wij ons steevast tot afgrijzen moeten laten welgevallen.

Toen was de beurt aan Fred, onze zo aimabele 4e bordspeler. Hij trof het met niet een tegenstander, die maar liefst 5 letters in zijn achternaam had, waar de anderen namen met 3, hooguit 4 letters dienden te bestrijden. Deze partij kabbelde voort.

Wij keken eens op onze klok, begonnen te fluiten en met de vingers te trommelen.
Fred speelde onverdroten door. Tenslotte stonden er nog 2 Koningen op het bord.
We wilden naar de Hoeksteen. Daar was het bier.
Rond 10.30 koos hij eieren voor het geld, nadat een veelbelovende stelling was vervlakt.

Het is niet uitgesloten dat u dat eerder in een verslag over Fred heeft gelezen, maar dat van die eieren is nieuw; vooral, omdat je voor je geld in de Nieuwe Silo alleen maar een kopje koffie uit de automaat kon halen.

Hoofddorp 1 - De Uil 1: ½ – 3½
Ad Reijneveld


De Uil 2 verliest nipt.

Omdat spelen op vrijdag 8 januari voor beide teams problemen opleverde werd overeengekomen de wedstrijd op 11 januari te spelen in De Hoeksteen. In de knusse kerkeraadzaal begon de wedstrijd tussen 2 teams die degradatie trachten te ontlopen. De Uil 2 had al 3 punten, Chess Society Zandvoort/Jopen nog geen. Zowel CSZ/J als De Uil kon compleet aantreden.

Hoewel compleet, Martin was vermoeid, voelde zich niet fit en bood in gelijke stelling remise aan. Ook Rob was verre van fit, ik kon aan zijn stem horen dat hij flink verkouden was. Hij dreigde na de opening al te gaan verliezen, zijn tegenstander profiteerde echter niet van de slechte witte stelling en accepteerde remise. Dit betekende 2 witborden van ons klaar en een gelijke stand: 1-1.

Al spoedig kwam Gerie vragen of hij remise mocht nemen en ik gaf aan dat de situatie aan de overige borden nog niet rooskleurig was: Jan van den Bergh stond 2 pionnen achter en Jan de Jong had met g7-g5 zijn koningsvleugel in de uitverkoop gedaan. Dus ging Gerie door, hij nam risico’s die hem bijna fataal werden, maar de tegenstander nam genoegen met eeuwig schaak.

Een lichtpuntje kwam aan bord 2, waar Hennie een kwaliteit cadeau kreeg. Het werd nog even spannend toen wit het punt f6 onder vuur nam, maar Hennie kon de kwaliteit teruggeven, een winnende aanval opzetten en netjes afronden. Een voorsprong derhalve van 2½-1½!

Jan van den Berg aan bord 6 had inmiddels de 2 pionnen teruggewonnen en leek de actievere toren te hebben. En aan bord 8 had Jan de Jong een kwaliteit cadeau gehad.

Aan bord 1 speelde Theo een moeilijke partij: een Aljechin opening werd met 2.Pc3 geweigerd en het werd Frans. De zwartspeler kreeg echter druk op de damevleugel en Theo moest in uiteindelijk remise berusten.

Uit de laatste 3 partijen hadden we daarna nog 1 punt nodig voor een gelijkspel of 1½ voor winst. Aan bord 6 werd Jan wat slordig met zijn b-pion en verloor het eindspel en aan bord 3 had Cok te veel tijd verbruikt om een winstweg te vinden in een remisestand. En ook aan bord 8 kwam Jan in tijdnood nadat hij eerder een winstmogelijkheid had gemist. Het witte loperpaar bleek veel sterker dan Jans loper en toren en de partij verzandde in tenslotte remise.

Uitslag:

Chess Society Zandvoort/Jopen - De Uil 2: 4½ - 3½
1 Chris van Bockel - Theo Bakker ½-½   5 Olaf Citeur - Martin Zegstroo ½-½
2 Boudewijn Eijsvogel - Hennie van Eeuwijk 0-1   6 Leo Keesman - Jan van den Bergh 1-0
3 Jan Vos - Cok Ippel 1-0   7 Jeroen Loos - Rob Warmerdam ½-½
4 Eric Alferink - Gerie Opgenhaffen ½-½   8 Christiaan Houpst - Jan de Jong ½-½

Jan Havenaar


Ippel leidt de Uil 1 naar winst

Teamleider en tactisch meesterbrein Cok Ippel –deze week al genoeg geprezen, we overdrijven het daarom nu niet- heeft zaterdag 9 januari het vlaggenschip van de Uil naar een overtuigende winst geleid tegen Santpoort 2 in Velserbroek.

Het was de opstelling die het deed deze keer. Onze acht spelers waren enigszins door elkaar gehusseld en dat leidde tot confrontaties met rating verschillen, maar ook goede kansen voor de onzen. Zo bleek. Achteraf is dat natuurlijk makkelijk constateren- het moet ook een beetje meezitten- , maar de opstelling pakte wonderwel goed uit en op 5 borden kregen wij de overhand en dat leverde 4½ punt op; genoeg voor de broodnodige overwinning.

Op 3 borden ging het mis. Dick merkte dat Özden Tuna tegenwoordig veel beter schaakt dan zijn rating doet vermoeden. Özden won overtuigend. Jerry is nog niet in vorm, dat gaat een keer goed komen. De volgende wedstrijden hebben wij deze sterke schaker hard nodig. Ad werd lang overspeeld door Martijn de Roode, echter na de overschakeling naar het toreneindspel werd het remise.

Eerder deze middag werd Ad ook al gematst door een goedgemutste wedstrijdleider Aart Strik die niet corrigerend op trad toen zelf meegenomen broodjes werden verorberd in een ruimte waar dit streng verboden bleek. Althans: zo viel verrassend genoeg te lezen op een groot bord.

Dan gaan we terug naar de helden van deze middag in chronologische volgorde. Jan Vreeburg scoorde 0-1. Won met een vork een stuk en later nog een kwaliteit. Fred speelde als in zijn beste dagen en dan weet je het wel (1-2). Ze zijn schaars tegenwoordig die beste dagen, maar als het een keer zover is blijft het mooi om te zien. Peter was weer eens grandioos (1-3). Zonder blikken of blozen liet hij Dh6 en Ph5 toe en toonde aan dat zwart wint. Jan Havenaar speelde weliswaar remise (1½ – 3½), maar is nooit echt in gevaar geweest, zodat het beslissende punt gescoord kon worden door Edwin (1½ – 4½). Met een kwaliteit meer en een vrijpion op c7 speelde hij het rustig uit en gaf zijn opponent geen kans meer.

U merkt dat ik uit piëteits overwegingen de namen van de verliezers bij Santpoort heb verzwegen, want het zijn sympathieke jongens en die gun je het niet. Santpoort heeft ook niet zo’n teamleider als Cok. Dat treffen wij toch maar weer. De man is zeldzaam.

Deze keer gingen we naar een andere Chinees. Verandering van spijs doet eten. Het werd Oriëntal bij het Palet Hillegom, Elsbroek. Geen zuster van Thomas Broek, zoals een grapjas opmerkte. Ook dit was een succes. Goed, het was wat duurder, maar we hadden meer ruimte èn - de belangrijkste reden voor de afwisseling- het eten werd eerder opgediend dan bij de Lange Muur.

Daar moet je een uur wachten en nu maar 55 minuten.
Ook dat is winst.

Santpoort 2 - De Uil 1: 3 – 5
Ad Reijneveld


De Uil 3 wint met 4-4

Na 4 ronden staat ons jeugd team op de 4e plaats door 4 keer 4-4 te spelen
Dit moet op zijn minst een wereldrecord zijn. Het Guinness book of records zal er graag een plaatsje voor vrij maken.
Omdat dit een prestatie op zich is, noem ik dit een overwinning in plaats van een gelijkspel.
Tevens zal ik in tegenstelling tot het verslag over het 1e zaterdag ook iets over de partijen zelf vertellen.
Voor wie het wil weten.

Om tot dit unieke wapenfeit te komen moesten onze vrienden uit Haarlem hier wel een beetje aan mee werken natuurlijk en waren er ook verliezers aan onze kant nodig. Het was opnieuw Nico, die zich opofferde door met 1 fout Dame en een stuk te verliezen tegen slechts 1 toren. Zoiets zie je niet vaak.

Gelukkig pakte Stefan een degelijke remise. Daar was hij wel aan toe.
Peter aan bord 8 speelde de opening een weinig optimaal en verloor een pion in een passieve stelling.
Richard speelde tegen Paul Tuijp zijn geliefde Russisch, daar bleef het lang gelijk.
Marcel speelde het Hollands in de voorhand. Hij offerde een kwaliteit tegen 2 pionnen en verkreeg groot voordeel door de dichte pionnenketen, een loper op g2 en een paard dat op d6 binnenkwam.
Sam lokte een paard offer uit, ging wat penningen uit de weg en wikkelde af naar een gewonnen stelling. Daarmee werd het 1½ -1½.

Henk kwam- voor hem niet ongewoon – gedrukt uit de opening en zag zich gedwongen een stuk tegen 2 pionnen te geven tegen Koos Stolk.
Sander kreeg in een dichte Konings-Indische stelling een paard op e4 en de open b-lijn. Zwart had wat dreigingen en een gedekte vrijpion op d4. Toen het paard echter niet werd gedekt met f3 wikkelde Kir Teo af naar een gewonnen eindspel. Sander en Henk speelden nog lang door, maar veel hoop op beter is er niet geweest.

Dat kwam er wel bij Marcel. Hij maakte het schitterend af. De toeschouwers stonden op de banken (2½-1½).
Paul Tuijp vond ik toch al een sympathieke gozer. Zo kreeg ik een heerlijk biertje van hem. Onverwacht ging hij ook nog eens door zijn vlag tegen Richard. Dit gunde je hem niet, maar zo werd het wel 3½-1½ en na half twaalf, zoals verwacht 3½-3½.
Uiteindelijk ging het om de partij van Peter. Onze sterspeler was sterk terug gekomen, heeft misschien zelfs gewonnen gestaan, maar over de hele partij gezien was remise voor hem het maximale resultaat. Een topprestatie. Van het hele team ook.

Het heeft zo moeten zijn natuurlijk.
Opnieuw 4-4. Zoiets verzin je niet.

De Uil 3 - HWP Haarlem 4: 4 – 4
Ad Reijneveld


De Uil 1 loopt tegen de lamp

Zaterdag 12 december is de Uil 1 tegen de lamp gelopen in het Bolwerk.

Ik bedoel dit letterlijk.
Ook de anders zo integere – invaller- wedstrijdleider Peter Kapitein was dit noodlot beschoren.

Goed, het was een donker hok waar na afloop het schaakmateriaal opgeborgen diende te worden- je zag geen hand voor ogen- ; de lamp was keihard en creëerde een stevige buil op het voorhoofd van een van de beste vrijwilligers van de club. Uitslover Cok Ippel wilde niet achterblijven en ook bij hem zagen wij aan tafel bij de Chinees een fraai rood stempel op het karakteristieke hoofd van deze schaakvrijwilliger van het jaar.

Hij was tegen dezelfde lamp gelopen.

Het was bij de Lange Muur, dat wij terugkeken op de schaakwedstrijd tegen Krommenie en concludeerden dat we feitelijk met het hele team tegen de lamp waren gelopen. Een buil voor de Uil. Niet dat we wat te verbergen hadden, maar duidelijk is dat na de nederlaag onze promotieaspiraties voorlopig in de shredder kunnen. Het licht op een gunstig seizoen is voor even gedoofd. Wij zullen voorlopig plaats moeten nemen in de gulden middenmoot.

Het falen was collectief.

Ook de winnaars Ad en Jan Vreeburg boekten slechte overwinningen. Niet alleen omdat überhaupt een zege slecht getimed is als het team verliest, ook omdat na de opening hun stellingen ogenschijnlijk niet om over naar huis te schrijven waren. Het valt hen slechts te prijzen dat zij daarna de kansen wel hebben waargenomen. Het drietal Peter, Fred en Edwin speelden plusremises. Ook weer zoiets. Die plusjes kunnen we niet optellen tot iets wat in de score tot uitdrukking komt. Beter is slecht tot verloren komen te staan en dan toch niet verliezen. Dat geeft de burger moed. Over de verliezers doen wij het zwijgen. Het zijn sympathieke jongens en die gaan wij na afloop niet lastig vallen met opmerkingen als “had je niet beter dit of dat kunnen doen?” Of erger: “had je dat niet gezien?” Dodelijk is ook: “Waarom speelde je toch die zet?”

Verliezen an sich is al erg genoeg en dat die mogelijkheid bestaat is het enig minpunt van dit voor de rest fantastische spel, dat blijft boeien.

Dan moet je niet nog eens zout in de wonde gaan strooien.

Gelukkig was daar nog Ton Sneeuw senior. Aan hem heeft het niet gelegen. Wij werden verwend met koffie, thee, drankjes en niet te vergeten de heerlijke broodjes met kaas en ham.

Er waren er nog een paar over en die hebben we voor zekerheid mee naar huis genomen, want voor je het weet loop je tegen de lamp.

De Uil 1 – Krommenie 1: 3½ – 4½
Ad Reijneveld


De Uil 3 speelt gelijk

Is dit nieuws of is dit geen nieuws?
Heeft u het verslag van de vorige keer gelezen, dan is dit geen nieuws.
Dit verslag besloot ik met de woorden:
“Zo werd het dus toch weer 4-4.
Het lijkt er op dat deze uitslag onvermijdelijk is voor de Uil 3.
Met 6 man speelden we steeds 3-3 en met 8 man wordt het 4-4.
Of we nu voor of achter staan: het wordt een gelijkspel.
Je zou bijna de wedstrijden alvast schriftelijk afdoen de volgende keer.”

De wedstrijd tegen Hoofddorp 1 is niet schriftelijk afgedaan. Er zijn mooie partijen gespeeld. De Uil 3 kwam ook met ½ tegen 3½ voor, maar dat was niet voldoende voor een winst. Henk had de gehele partij groot voordeel, maar uiteindelijk kon hij een totale afruil niet vermijden. Nico speelde met de moed der wanhoop nog een tijdje door tegen Jan Los, wiens loperpaar ijzersterk was tegen een enkele toren. Ook Stefan en Sam kwamen onbevredigend uit de opening en hebben geen kans gekregen op meer. De punten kwamen eerder de avond van Peter, die al snel een stuk won en van Richard, die een degelijke remise speelde. Daarna won Sander een kwaliteit en even later een toren en de partij. Het spektakel kwam weer van Marcel. In een dubieuze stelling zocht hij de complicaties, die goed uitpakten. In het eindspel trok hij snel aan het langste eind.

Op de avond dat Cok in Hillegom werd uitgeroepen tot schaak vrijwilliger van het jaar in Nederland waren wij in Hoofddorp.
Hier haalden wij vrijwillig onze consumpties op aan de stille bar en deden een duit op het schoteltje.
Prettig was het gesprek met de sympathieke Johan Baars. Dit jaar even van de wereld maar nu weer “alive and kicking”.
Zonder meer ook een goede kandidaat voor vrijwilliger van het jaar.

Maandag 14 december speelt de Uil 3 zijn laatste wedstrijd van 2015.
In de Hoeksteen tegen het sterke Het Witte Paard 4 uit Haarlem.
Toegang is gratis en we gaan weer minimaal voor 4-4.

Hoofddorp 1 - De Uil 3: 4 – 4
Ad Reijneveld


Fors verlies De Uil 2

Na een gelijkspel en een overwinning werd in de thuiswedstrijd nog even gehoopt dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. Aan het eind van de avond stonden we echter weer met beide benen op de grond: het werd 1½-6½ voor de bezoekers, Kennemer Combinatie 3.

Het team van KC kwam met 2 invallers naar Hillegom en dat bleek geen verzwakking, integendeel. Yashin van Kesteren, hij had al een keer met KC 2 meegedaan, en Edward Scholtens, nota bene de speler met de hoogste rating (waarom hebben wij niet zo’n invaller voor het eerste, met een rating van pakweg 2100?). Dat KC 3 zo’n sterk team kan opstellen is natuurlijk te danken aan de GM’s en IM’s in hun eerste, die de amateurs naar de lagere teams hebben terugverwezen. KC 3 heeft gemiddeld 128 ratingpunten meer De Uil 2. Een score van 2½-5½ is dan een taxatie voorafgaand aan de wedstrijd.

Lange tijd zag het er naar uit dat het geen walk-over zou worden. Maar na 10 uur kwamen er wat barsten in de Hillegomse muur. En een voor een moesten onze helden zich gewonnen geven.

Zeer de aandacht trok bord 2, waar Hennie van Eeuwijk middels een stukoffer ten aanval trok tegen Pieter Kroon. In de analyse achteraf bleek dat de aanval het volle punt had moeten opleveren. Zoals het ging kon Pieter (geboren en getogen in Lisse) het stuk teruggeven, waarna een afwikkeling volgde die voor Hennie een eindspel met een pion meer moest opleveren. Maar na 1 onnauwkeurige zet kon Pieter de aanval overnemen en winnen.

Ook aan bord 1 was er spektakel, waar Theo Bakker het met zwart moest opnemen tegen het jeugdig talent Tyro Bekedam. Nadat Tyro een paard op f5 had gezet dacht iedereen dat Theo het kon opgeven. Behalve Theo zelf natuurlijk. Hij vond de juiste verdediging, verloor weliswaar een pion, maar hield het initiatief. Toen Tyro niet de juiste verdediging speelde (Kh1) kon Theo blijven dreigen en tenslotte afwikkelen naar een eindspel met een pion meer. Hij won nog een tweede pion en liet de witspeler daarna niet meer ontsnappen. Het was het enige winstpunt voor ons. Verder speelde Rob Warmerdam een degelijke remise. Aan de overige borden had er hier en daar wat meer in gezeten, dus de uiteindelijke eindstand was wat geflatteerd.

Uitslagen:

  De Uil 2 
- Kennemer Combinatie 3: 1½-6½
1 Theo Bakker - Tyro Bekedam 1-0   5 Jan van den Bergh - Frank Taylor 0-1
2 Hennie van Eeuwijk - Pieter Kroon 0-1   6 Jan de Jong - Edward Scholtens 0-1
3 Cok Ippel - Gerard Snijders 0-1   7 Rob Warmerdam - Yahin van Kesteren ½-½
4 Martin Zegstroo - Derk Kouwenhoven 0-1   8 Marcel Bolhuis - Bart Feltman 0-1

Jan Havenaar


De Uil 3 ruikt aan de winst

Normaliter krijg ik alleen een rood hoofd als ik een aantrekkelijke dame tegenkom.
Nu was de spanning maandag 9 november tijdens de schaakmatch de Uil 3 tegen de Wijker Toren 3 dermate te snijden dat de teamleider op ontploffen stond. Dat gebeurde tegen twaalven, toen Nico en zijn opponent hun partij moesten uitvluggeren en met die 10 seconden extra per zet kan het lang duren. Nico probeerde zijn partij in de remise haven te houden, hetgeen ons de winst zou moeten bezorgen.

Dat is helaas niet gelukt. Lang had hij een goede stelling tegen de sterke Han Jansen, maar in het eindspel werd wit steeds actiever en was er geen redden meer aan. Een schande was dit niet, want dezelfde Jansen had een jaar eerder een speler van de Uil 1 op remise weten te houden in een toren eindspel met 2 pionnen minder. De naam van deze ongelukkige Uil zullen wij uit piëteitsoverwegingen met de mantel der liefde bedekken.

Eerder was Stefan knap teruggekomen tegen Joost Out, maar net toen hij al zijn 3 verloren pionnen weer had teruggewonnen ging het alsnog mis.
Niettemin een mooie vechtpartij.

In de openingszin had ik het over een aantrekkelijke dame. Marcel kreeg deze in de schoot geworden met de zet Ld3xh7 schaak en dan Dame e3 x Dame c3. Net op het moment dat zijn aanval niet doorsloeg en hij 2 pionnen achter stond. De zet Dame e3 was knap gevonden en de enige kans om het geluk af te dwingen.

Zo kwamen we met 4-2 voor en over de partijen van Nico en Stefan heb ik u net bericht.

Richard scoorde tegen half elf het eerste punt. Hij veroverde de c-lijn en daarna enkele pionnen op de Damevleugel.
Sander had zijn partij netjes opgebouwd in een Konings- Indische partij. Toen zijn tegenstander kwam opzetten met de zet e4, liet hij echter een combinatie toe die een volle toren kostte.
Ook Sam had zijn dag niet. Zijn Koningsstelling was ernstig verzwakt en de aanval speelde zich vanzelf. Na de zet b4 kreeg Sam nog een tegenkans, maar de stelling bleef verloren.
Henk speelde weer eens een opmerkelijke opening. Het leek wel of zijn stukken geen kant op konden. Totdat wit een paard op d6 plantte. Dit werkte averechts en met enkele krachtzetten nam Henk het initiatief over, won een stuk en later de partij.
Peter gaf zijn opponent geen enkele kans. Nadat hij enkele pionnetjes had opgepeuzeld wikkelde hij af naar een gewonnen eindspel

Zo werd het dus toch weer 4-4.
Het lijkt er op dat deze uitslag onvermijdelijk is voor de Uil 3.
Met 6 man speelden we steeds 3-3 en met 8 man wordt het 4-4.
Of we nu voor of achter staan: het wordt een gelijkspel.
Je zou bijna de wedstrijden alvast schriftelijk afdoen de volgende keer.
Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren.
Een schaakpartij blijft goud waard.
Bij winst of verlies.
Deze keer hebben we aan de winst mogen ruiken.

De Uil 3 – De Wijker Toren 3: 4 – 4
Ad Reijneveld


Voor het eerst in Alkmaar

AZ ‘67 supporter Dick Roosa was nog nooit in Alkmaar geweest.
Alkmaar Zaanstreek ’67 was de voetbalclub voor allen -die net als onze 8e bord speler- waren geboren in 1967.
Later verviel deze regel en werd het AZ, maar de supporters werden wel geacht een woekerpolis van DSB aan te schaffen.
Hoe je deze politiek ook wendt of keert, AZ is er wel kampioen mee geworden en heeft er een fraai stadion aan overgehouden, dat de entree van Alkmaar zo karakteriseert.

Aangekomen op de 1e etage van het nog steeds attractieve “Gulden Vlies” werden wij aangenaam verrast door een heerlijk bakje koffie, geserveerd door leuke jonge dames. Niets ten nadele van onze eigen bediening in Hillegom, maar dat smaakt toch net even beter.

Een eerste keer Alkmaar smaakte ook Dick uitstekend. Hij liet er geen gras over groeien en won sneller dan het licht.
Met pretoogjes kwam Cok mij de 0-1 tussen stand melden.

Een uurtje later zag ik weer die pretoogjes.
Fred, die net als Dick op een tafeltje apart aan de andere kant van de zaal plaats moest nemen, scoorde 0-2.

Daarna was het de beurt aan Jan Vreeburg en Peter Pijpers.
Jan toonde zich niet alleen een uitstekend chauffeur in het slechte weer, de zet Lg3 won de Dame (0-3).
Peter bekroonde een fraai gespeelde aanval met mat (0-4).
De remise van Jerry was toen voldoende voor de winst en ook Edwin speelde een goede partij en deelde het punt (1-5).

Ad had de avond tevoren teveel gedronken en werd weggespeeld door Egbert van Oene.
1verkeerde zet deed de kansen keren en ook deze partij ging naar het inhalige de Uil (1-6).

Gelukkig voor de Alkmaarders was daar nog Jan Havenaar. Een kansrijk stukoffer werd niet optimaal uitgespeeld, zodat de eindstand op 2-6 werd bepaald.

Zo werd het voor de Uil een geslaagde zaterdag.
Niet voor de eerste keer, behalve voor Dick.
En ook niet voor de laatste keer, mogen wij hopen.

De Waagtoren 3 - De Uil 1: 2 – 6
Ad Reijneveld


De Uil 2 zegeviert in Heemskerk

De tweede wedstrijd was tegen Excelsior, de club waar oud Uillid Martin Herruer speelt. Het was nog wat mistig, vooral in Noord-Holland, maar de meesten waren op tijd. Alleen Jan van den Bergh was wat aan de late kant, hij kon de locatie niet meteen vinden.

Al binnen een kwartier sloeg ons de schrik om het hart toen Cok Ippel een paard verloor. Het paard werd aangevallen en Cok “vergat” het te dekken of weg te zetten. Er werd nog een tijdlang doorgespeeld, maar de uitslag stond eigenlijk al vast.

Het eerste punt werd gescoord aan bord 8, waar Jan de Jong handig gebruik maakte van een gepend paard op c3. De stand op de overige borden was nog niet zo duidelijk. Tot Jan van den Bergh een stukoffer op g3 tegen zich kreeg. Eigenlijk was het een schijnoffer, omdat aanname regelrecht tot verlies leidde. Maar niet aannemen was ook verliezend. Jan gaf nog een dame voor wat tegenkansen, maar die leverden veel te weinig op. Ook Cok moest opgeven, we kwamen daarmee met 2-1 achter.

Martin Zegstroo had tegen Martin Herruer een mooie aanvalsstelling. Er zat echter net geen directe winst in en toen de witte aanvalsloper op g6 werd geruild werd tot remise besloten.

Hennie van Eeuwijk had met zwart goed stand gehouden. De dames en de paar torens werden geruild en er ontstond een dichte stelling met paar tegen een loper, dat Hennie eenvoudig kon houden. Ook deze partij dus remise. De derde remise kwam van Rob Warmerdam. Hij had een goede stelling opgebouwd en toen wit met g2-g4 zijn koningsstelling verzwakte kon Rob met het tactische pionoffer d4-d3 aanvalslijnen openen, hetgeen hem de kwaliteit opleverde. Maar toen de dames werden geruild kon wit de stelling dichthouden.

Dus was het aan Theo Bakker en Gerie Opgenhaffen om de achterstand om te buigen. En dat deden zij met verve! Theo maakte handig gebruik van de verzwakte zwarte koningsstelling en won materiaal in de aanval. De tegenstander gaf uit wanhoop nog een extra loper weg voor een schaakje, maar toen was het ook echt uit.

Gerie toverde vanuit het niets een aanval uit de hoge hoed:

Er volgde 1…Lxf3 2.gxf3 Pe5! 3.Dc5 Pxf3+ 4.Kg2 Dxh2+! 5.Kxf3 Dh5+ 6.Ke3 Dxd1 7. De5(?) De1+ 8.Kf3 Dxe5 enz. Een sterke witte loper op c4 leverde nog wel wat problemen op, maar toen de loper geruild kon worden voor een toren bleef Gerie 2 pionnen voor in een toreneindspel. En ook de tijdnood van de tegenstander werkte in Gerie’s voordeel, de witte zetten waren zeker niet optimaal, Gerie kon het daardoor eenvoudig afmaken.

Derhalve een 3½-4½ overwinning, die ons tijdelijk op de eerste plaats brengt, maar de uitslagen van de andere wedstrijden moeten nog komen.
Jan Havenaar


Volendam kan schaken

Nog binnen hetzelfde jaar 2015 speelde het Hillegomse de Uil opnieuw tegen Volendam. En hoewel het bekend is dat Volendammers tot grootste prestaties in staat zijn, gingen we toch wel stiekem uit van een eclatante overwinning net als in april. Of althans een overwinning. Het is er niet van gekomen. Volendam kwam, zag en overwon. En deze keer was het geen voetbal, handbal of de soundmix show. Het was schaken. Een spelletje dat de Hillegommers jarenlang toch beter beoefend hebben dan hun tegenstanders.

Op deze zaterdag de 10e oktober in het Bolwerk scheen de zon en troffen wij tot onze grote vreugde Ton Sneeuw senior achter de bar. Goede oude tijden herleefden. Cok had alles goed voorbereid. Wat kon er mis gaan?

Veel bleek later.
Volendam heeft nauwelijks meer inwoners dan Hillegom. De Hillegommers kunnen echter niet voetballen, niet handballen en geen liedjes zingen. Tenminste vergeleken met Volendam. Gelukkig kunnen ze beter schaken.
Tot vandaag.

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik, vlak nadat het mij was gegund mijn opponent mat te zetten op de 40e zet, de tussenstand zag:
1-2 achter.

Fred en Edwin waren ten onder gegaan in het gecompliceerde middenspel. Over Fred geen grappen deze keer. Het glaasje troostwijn blijft voor hem gereserveerd bij de Chinees. Ook de andere borden gaven weinig reden tot vreugde. Alleen Jan Havenaar en Jan Vreeburg stonden geen materiaal achter. Bij Dick en Jerry was het 1 pion in de min en die speelden nog remise, maar bij Peter was het vechten tegen de bierkaai. Een fraai ogend concept in de opening werkte averechts na een sterke tussenzet van Frans Vlugt. Jan H. wist gelukkig nog een punt te scoren, zodat het 3-4 werd. De partij van Jan V. was en bleef remise.

Volendammers kunnen alles.
Ze kunnen nu ook schaken.

De Uil 1 – Volendam 1: 3½ – 4½
Ad Reijneveld


Kermis in Santpoort voor De Uil 3

De Uil 3 heeft vrijdag 9 oktober een wonderbaarlijk gelijkspel uit het vuur gesleept in Velserbroek tegen Santpoort 3.
Het was Kermis.
In Santpoort is het eigenlijk altijd kermis, zoals bij de feestweek en het kroegenschaak.
Nu zagen wij buiten het Polderhuis een achtbaan en draaimolen.
Binnen het Polderhuis draaiden en keerden de kansen op de schaakborden en konden louter attracties waargenomen worden.
In deze entourage had de Uil 3 heel lang weinig in de melk te brokkelen.

Bij Richard en Nico werden de Dames geruild en bij hen was de muziek uit de stelling.
Bij Marcel was het nog onduidelijk.
Sander had helaas een stuk weggeven, maar weerde zich daarna manhaftig, waarbij een drietal pionnen de Dame lang in bedwang hield.
Henk stond iets beter. Stefan en Peter stonden gelijk en Sam had slechts 1 pion weggegeven in de opening, dus dat kon alleen maar beter gaan.

Helaas maakte Marcel een fout die een centrum pion met schaak kostte. Hij zocht naar tactische tegen wendingen, die er niet kwamen.
Omdat Nico en Stefan de remisehaven niet konden verlaten, stonden we op dat moment met 2-1, eigenlijk 3-1, achter.
Ondertussen was het in de bar gezellig keuvelen met een altijd enthousiaste Ton Haver en Robin Looijer.
Een prognose van 6-2 voor Santpoort wilde ik hen wel toevertrouwen.
Nochtans… er kwam nog een 2e helft. Daar gebeurde het.

Sam toverde een verloren stelling om in een gewonnen. Hij was de man of the match.
Peter won een pion, daarna 2 stukken tegen een toren. Net niet genoeg voor de winst.
Richard heeft waarschijnlijk ergens verloren gestaan. Echter toen het nodig was haalde hij de remise binnen en stond het 4-3 met…

U raadt het al.
Henk, die nog vrolijk bezig was.
Dit was het Lunapark in optima forma met veel lichtjes.
Wat er precies in het middenspel gebeurt is kan ik u niet navertellen, maar in het eindspel bleek dat 2 torens sterker zijn dan 1 Dame.
Henk verorberde 3 vrijpionnen en daarna bleek de stelling te lastig om te verdedigen, omdat ook de zwarte koning niet veilig stond.

Vooraf had ik voor 4-4 getekend en achteraf ook.
Het was kermis in Santpoort voor de Uil 3.
Wonderbaarlijk.

Santpoort 3 - De Uil 3: 4 – 4
Ad Reijneveld


Eerste punt is binnen voor De Uil 2

De eerste wedstrijd van De Uil 2 is een spannende wedstrijd geworden. Geen walk-over voor HWP 3, hoewel de ELO-verschillen dat wel doen verwachten: op alle borden hebben de Haarlemmers een hogere rating. Dat wij dan toch, met twee invallers, een gelijkspel uit het vuur slepen is een prestatie van formaat. Toegegeven, HWP mist de eerste-bord speler, maar het team hield ons vlaggeschip vorig jaar nog op 4-4.

Het eerste punt kwam binnen op bord 5: de tegenstander van Martin zag bij een afwikkeling een tussenschaak over het hoofd en verloor een toren. Een remise werd daarna gescoord door Nico, die weliswaar een pion won, maar aanzienlijk meer tijd had verbruikt.

Bij Jan ging het mis toen zwart de d-lijn kon bemachtigen. De witte stelling werd daarna langzaam maar zeker afgebroken.

Ons team kwam weer op voorsprong door Gerie, die in een gelijke stelling al had gevraagd of hij eventueel remise mocht aannemen. Enkele zetten later kon hij een dubbele penning uitvoeren op het paard op d7, dat prompt verloren ging.

Theo was op dreef aan bord 1. In het middenspel kwam er een tactische stelling op het bord en niet duidelijk was wie er nu beter stond. Wit had een gevaarlijke vrijpion op d5 en het loperpaar en toen ook de dames werden geruild leek de winst naar wit te gaan. Echter Theo had nog een matnetje op het oog met loper, paard en toren: wit ging mat!

Hennie speelde in een Siciliaanse opening een gambiet, dat door zwart echter niet werd aangenomen. Hij kreeg een goede stelling, maar liet in het middenspel een sterk paard toe op d5. Wit verloor een pion, maar zwart wikkelde af naar een eindspel met ongelijke lopers, zodat de remise de enig mogelijke uitslag werd.

Aan bord 3 had Cok het lastig. Hij had een kwetsbare pionnenstelling en had zijn hoop gevestigd op zijn paard op f4. Wit verdedigde taai, er was geen doorkomen aan en langzaam maar zeker kon wit zelf dreigen. Dit was meteen beslissend, een pion ging verloren, daarna een kwaliteit en in tijdnood nog een paard en dat is in de eerste klasse toch echt teveel.

Aan bord 8 streed Piet met verve. Hij kreeg een goede stelling en wilde met een pionoffer een kwaliteit winnen. Zwart had nog een schwindel en als Piet 1 zet verder had doorgerekend had hij iets anders gedaan dan de dames ruilen (zie diagram):

Zwart heeft hier Te4 gespeeld. Na 1.Pxd6 Txc4 2.Pxc4 blijkt de toren op d3 ongedekt te staan. Zwart speelt 2…Txd3 en na 3.Pxb6 cxb6 4.Tb1 Pxd5 staat hij gewoon 2 pionnen voor.

Winnend is echter 1.Dc1 (1.Dc2 is minder duidelijk) 1…Dd7 2.Pxa3 met torenwinst.

In de partij ontstond een toreneindspel met een pion meer voor zwart en hoewel Piet nog lang tegenstribbelde wist zijn tegenstander een tweede pion te winnen en daarmee de partij.

Al met al een zwaar bevochten gelijkspel: 4-4. Individuele uitslagen:

  De Uil 2 
- HWP 3:
 4 - 4
1 Theo Bakker - Cees Visser 1-0   5 Martin Zegstroo - Frank Beverdam 1-0
2 Hennie van Eeuwijk - Adri Pancras ½-½   6 Jan de Jong - Frank Homburg 0-1
3 Cok Ippel - Allard Ligteringen 0-1   7 Nico van der Plas - HJ Gabriëls ½-½
4 Gerie Opgenhaffen - Willem Mook 1-0   8 Piet Muller - Yorick Tromp 0-1

Jan Havenaar


Castricum: het bestaat

Onderweg naar onze bestemming in Noord-Holland rees enige twijfel over het bestaan van Castricum.
We zagen op een groot verkeersbord de naam doorgestreept.
Wat nu? Beverwijk dan maar of Heemskerk?
Even verderop stond een geel bord met een C.
Op hoop van zegen. De C van Castricum.
En zo waar uiteindelijk bereikten we de Kern Overtoom 15 met gratis parkeren in de Bakkersgalerij.
Wat wil je nog meer?

Een leuke tegenstander.
In die zin trof ik het niet dat Heleen van Arkel - de Greef aan bord 1 speelde.
Omdat Cok het had aangedurfd mij aan bord 2 op te stellen, was zij de meest waarschijnlijke opponent.
Een goede voorbereiding is het halve werk. Wat ik in petto had blijft in het midden. Een bloemetje of poëtisch taalgebruik. Het is er niet van gekomen.
In ieder geval stelde Peter zich deze zaterdagmiddag in het geheel niet galant op. Met krachtzetten als d5 en g4 zette “the Wizard” de partij naar zijn hand en won overtuigend.

Het is bekend dat Schaken en Havenaar geen ongelukkige combinatie is. ADO den Haag kan er van mee praten.
Mike Havenaar scoorde zondag 2 doelpunten al dan niet na voorbereidend werk van Ruben Schaken.
Onze Jan scoorde voor de Uil, want toen op een gegeven moment de stukken werden geteld bleek hij er eentje meer te hebben.

Fred won een kwaliteit tegen 2 pionnen. Even later kwamen de “combattanten” remise overeen.
Hier had meer in gezeten, maar als verzachtende omstandigheid mag Fred aanvoeren dat hij het boek “hoe voorkom ik foutieve impulsieve handelingen op momenten, die het verschil brengen” is kwijt geraakt. Althans is achtergebleven in een virtuele schaakbibliotheek, zo vertrouwde hij mij toe.

Toen kreeg ook ik een remise aanbod. Eerst moest ik weigeren, daarna kon ik het aannemen, maar met 2-3 pionnen voorsprong was spelen voor de winst ook geen slecht alternatief.
Dus doorspelen tot en met de 40e zet en daarbij was het prettig dat je er tegenwoordig 30 seconden bij krijgt bij elke zet. Even later was het punt binnen en dat was maar goed ook, omdat zowel Jan Vreeburg en Edwin Heemskerk onverwacht de Castricummers het volle punt hadden toegedicht en de teamwinst nog niet zeker was.

Gelukkig stond Jerry “the Rock” als een huis met minimaal remise en was de winst bij Dick nakende, na een voor zijn doen kalm potje.

Zo geschiede.
Met het 1e had ik nog niet eerder in dit fraaie gehucht gespeeld.
Het werd een positieve ervaring.
Castricum: het bestaat

Castricum 1 - De Uil 1: 3 – 5
Ad Reijneveld