Externe Competitie

Onderstaande links brengen u naar de website van de NHSB welke een uitgebreid overzicht geeft van de klasse waar de geselecteerde Uilen in spelen.


Net geen stunt De Uil 2

De wedstrijd in en tegen Castricum leek bijna een verrassende uitslag te krijgen. De vooruit gespeelde partij tussen Jan Vos en Piet van Wonderen werd door Jan gewonnen. Hij kreeg een mooie aanval met Lb2 en Tg3 gericht op de koningsstelling van zwart. Mede hierdoor kon hij in het centrum pionnen winnen en omdat de aanval voortduurde gaf zwart maar op.

Dat was een mooie opsteker voor de overige borden. Op de speelavond gaven de Castricummers zich echter niet zomaar gewonnen. Martin Zegstroo behaalde een verdienstelijke remise met een Hollandse Stonewall. In de slotstelling was het Martin die moest opletten dat hij zijn b-pion niet zou verliezen met La6!

Castricum kwam gelijk aan bord 4. Gerie Opgenhaffen speelde met zwart het aangenomen damegambiet. In plaats van de witte d-pion aan te vallen met …c5 of …e5 speelde hij …c6 en stond wit toe een sterk pionnencentrum op te zetten. Van daaruit kreeg wit een gemakkelijke koningsaanval en won de partij.

Theo Bakker kwam tegen de Philidorverdediging ook niet verder dan remise.

Aan bord 2 gaf Mark van der Ploeg goed partij aan Heleen van Arkel-de Greef. De ervaren speelster bleef echter geduldig wachten op haar kans en die kreeg ze. Een vervelende penning op de diagonaal h1 – a8 en de open c-lijn dreven zwart in het nauw en vervolgens stortte de zwarte stelling ineen.

Dick Roosa zette het team weer op gelijke hoogte. Vanuit de opening 1.d4 d5 2.c4 Pc6!? werden de witte centrumpionnen naar voren gelokt. Wit leek groot ruimtevoordeel te krijgen, maar uiteindelijk werden zijn pionnen kwetsbaar. Dick won materiaal en ondanks een lastig dame-eindspel stevende hij gedecideerd op de winst af.

Cok Ippel speelde de 1.Pc3-opening goed. Met een paard op f5 kreeg hij kansen tegen de zwarte koning. Maar toen het paard naar h2 werd teruggedreven nam zwart het initiatief over. Cok gaf nog een paard voor een pion om de aanval af te slaan, maar hij moest uiteindelijk toch de koning omleggen.

Ook Edwin speelde met wit de openingsfase, de Franse Verdediging, sterk. Het is een opening die hij zelf graag met zwart speelt. Hij kreeg een aanval op de koningsvleugel en won een pion. Daarna ging het echter mis, hij liet het initiatief aan zwart, die daarmee materiaal won. Edwin wist het toreneindspel met een pion minder nog wel remise te houden, maar het verlies van het team stond daarmee vast: Castricum – De Uil 2: 4½ – 3½.
Jan Havenaar


Hallucinatieschaak De Uil

Het houdt niet op bij de Uil.
Maandag 5 februari was het hallucinatieschaak troef tegen Caissa Eenhoorn 3 uit Hoorn. Ad deed in glad gewonnen stelling in tijdnood een volle toren cadeau. Dit had een gelijkspel tot gevolg en een vrijwel verkeken kans op een kampioenschap. Ook Jan de Jong en Marcel deden het hallucinatieschaak eer aan. Niet zo stom als Ad, maar het resultaat was hetzelfde. Guus had daarentegen snel gewonnen. Hij won een stuk in de opening, tegen de voormalige voorzitter van de schaakbond. Hennie speelde ook een prachtige partij met aanval, die hij had kunnen bekronen met een schijntorenoffer. Nu won hij een enkele pion, onvoldoende voor de winst.

Bij Jan Vreeburg werd het evenwicht niet verbroken, ook al kreeg hij nog spel over de zwarte velden. Willem overspeelde zijn opponent langzaam, maar zeker. Piet Muller heeft er van genoten. Jan Havenaar wikkelde af naar een eindspel met sterk paard tegen zwakke loper. Een 5-3 overwinning had de verhoudingen goed weergegeven tot Ad zijn black-out kreeg en een volle toren weggaf. Mannen in witte jassen hebben Ad nog net kunnen behoeden het raam uit te springen, terwijl hij riep: “ik ben een vliegtuig”

Stelling Roy Kerkhoven - Ad Reijneveld na de 32e zet van wit Tb7. Nu speelde ik Tc8. De beste voortzettingen waren echter e5 of a5. Marcel stelde Tf6 voor. Dit is ook een goede zet en dan heeft wit maar 1 zet om het mat te verhinderen.
Ziet u welke?

Stelling Roy Kerkhoven - Ad Reijneveld na de 41e zet van wit Tbxe7. Zwart speelde nu de hallucinatie Txc3, waar a3 nog steeds wint.

De Uil – Caissa Eenhoorn 3: 4 – 4
Ad Reijneveld


Schuinschaak De Uil

Maandag 29 januari heeft de Uil net als vorig jaar in de 1e ronde van de NHSB Beker Kennemer Combinatie verslagen. Vorig jaar op zijn ‘roodkoperen’ met 2-2. Nu was het iets overtuigender met 2½-1½.
De Uil deed dit met schuinschaak.
Wij lieten de lopers het werk doen.

Het signaal voor dit ongebruikelijke schuinschaak gaf wedstrijdleider Cok Ippel door zijn tafel zeer schuin tegenover de andere 4 wedstrijdtafels te posteren. Tijdens de avond ging ook het bord van Rob Veenhuijsen steeds schuiner staan. Hij kwam gewonnen te staan en won 2 schuine lopers tegen een toren. In het eindspel ging het echter onnauwkeurig tegen Bart Feltman, maar toen was de buit al binnen.

Jan Havenaar had ook 2 sterke schuine lopers, maar zijn pionnen waren versplinterd en hij kwam er 1 achter tegen Jashin van Kesteren. Er volgde een afwikkeling naar een eindspel dat remise werd gegeven. Op dat moment hadden Willem en Ad reeds gewonnen.

Wim wist een andere ‘éminence grise’ René Bakker te verrassen met een leuke combinatie (zie diagram 2). Ad won een schuine loper tegen Vlad Omota, maar liet zijn Dame insluiten (zie diagram 1) en schrok zich even een hoedje. Het vervolg stond hem nog niet helder voor de geest. Zijn tegenstander had echter goed gezien dat na Th1: Tcc7 volgt en zwart wint de Dame terug. Daarom speelde hij Te7 en na Tf8, Tf1 kwam Lf4.

Stand van Vlad Omota - Ad Reijneveld na de 29e zet van zwart (Tf2-f7).

Tot slot het beslissende moment in de partij van Willem.
Hij sloeg ‘schuin’ toe met Lxd7 en na Txd7 mag u raden wat het vervolg was. Met een eervolle vermelding voor de goede inzending(en).

De eer voor de prijsvraag van de vorige keer gaat naar Marcel Bolhuis.
Hij mailde mij het goede antwoord Dxf7.

De Uil – Kennemer Combinatie 2,5 – 1,5
Ad Reijneveld


Pas op de plaats de Uil 3

Donderdag 21 december 2017 speelde de Uil 3 tegen een club waar we eerder nog nooit van hadden gehoord.

Achteraf bleek het een vermomming van Aalsmeer 3. De schaakclub Aalsmeer is ter ziele, maar het dorpshuis in Kudelstaart herbergt inmiddels schaakclub Westeinder.

Het tweede van deze club speelde in het krappe zaaltje tegen ons derde dat op een nul-twee voorsprong kwam door snelle zeges van Peter en Richard. Fred stond echter verloren en de stelling van Kees was dubieus. Daarom liet ik eerst Stefan en daarna Jan remise weigeren. Stefan kwam er vervolgens niet door en Jan kwam zelfs een pion achter tegen Hans Pot. Vervolgens kwam hij een pion voor, maar uiteindelijk werd het toch remise door het uitgedunde materiaal.

Ondertussen zag ik dat Fred een buitengewoon fraai mozaïek aan stukken op het bord had gecreëerd met de witte lopers op c7 en d7 en de witte paarden op e1 en e2. Daarbij stond hij materaal vóór met twee stukken tegen een toren, maar de witte koning stond dermate onveilig dat het mat niet kon uitblijven toen ook nog eens een toren op a1 binnenplofte.

Kees stond een kwaliteit voor, maar het was erg spannend en het kon nog mis gaan en het ging mis. Jammer, maar helaas. Voor het 3e is een kampioenschap -waar je stiekem toch op hoopt- nu ver weg. Het is een pas op de plaats.

Een geluk bij een ongeluk is, dat ik het verslag kort kan houden en de flauwe grappen tot het volgende jaar mag bewaren.

Westeinder 2 – De Uil 3 3 – 3
Ad Reijneveld


De Uil 1 mag uithuilen

En opnieuw beginnen.
Het leed maandag 18 december thuis in de Bestemming een ongelukkige 3.5-4,5 nederlaag tegen het sterke Castricum, dat wij zeker niet onderschat hebben.
We hebben ons er een extra week op kunnen voorbereiden, want maandag 11 december was het code rood en de wedstrijd werd een week uitgesteld.
Castricum kwam dit goed uit -bleek achteraf-, want op de 11e zouden ze 4 invallers nodig hebben gehad.

Nochtans moeten we de hand in eigen boezem steken, omdat goede stellingen weinig resultaat opleverden en uiteindelijk pakte alleen Jan Havenaar een punt tegen Hans Leeuwerik.

Eerder op de avond speelde Jan de Jong een snelle remise. Later op de avond speelden ook Jan Vreeburg, Hennie en Guus remise. Jan en Hennie deden dit op knappe wijze vanuit een mindere positie en Guus deed dit op de “coole” wijze, zoals het een Zwarte Pion betaamt. Debutant voor de Uil, Rob Veenhuijsen, wist helaas een fraai gespeelde partij met kwaliteitsoffer niet te bekronen en kreeg nul op het rekest.

Ad en Willem waren goed uit de opening gekomen. Maar op een gegeven moment keerden de kansen. Ad verzuimde het juiste plan tegen Heleen van Arkel – de Greef en in de slotstelling staat hij minder. Zie onder een fragment van de partij.

Willem leek steeds overwegend te staan. Sander Mossing Holsteijn kwam echter sterk terug en Willem hield geen tijd meer over.

We mogen het jaar 2017 uithuilen en opnieuw beginnen in 2018.

Stand Heleen van Arkel-de Greef - Ad Reijneveld na de 17e zet van wit.

Na lang nadenken speelde ik hier Df5. Geen slechte zet omdat g4? een pion wint na Pxe5.
Toch: direct een pion winnen met Pe4 en Pxe5 was wellicht beter.
Dit speelde ik niet vanwege Ld4. De lopers worden geruild en de zwarte velden blijven zwak in het zwarte kamp.
Nu behield ik een licht voordeel na Pxc6, Txc6, Pb4, Tc7, Pd3, Tfc8, h3, Pe4 en De1.
Echter de flater Tc2? bracht wit de betere stelling na Txc2, Txc2, Tc1, Txc1, Dxc1.
Het remise aanbod kon ik niet weigeren.
Immers we stonden 1,5 -0,5 vóór door de snelle remise van Jan de Jong en de degelijke winst van Jan Havenaar.

Stand van de partij Jan Havenaar- Hans Leeuwerik na 28…Kg7.

Voor de nijvere lezertjes een opgave: wit speelt en wint.
De goede inzendingen krijgen een eervolle vermelding.

Ad Reijneveld


Weer 5-3

Het winterweer was geen belemmering om op dinsdagavond naar Alkmaar af te reizen voor de wedstrijd tegen De Waagtoren 3. De speelzaal is een zaaltje boven uitspanning ’t Gulden Vlies, waar ditmaal 3 wedstrijden gepland stonden. Aangezien hun interne competitie kennelijk erg belangrijk is en de spelers flinke contributie betalen om een beetje ruim te kunnen zitten, werden de wedstrijden van De Waagtoren 3, 5 en 7 op enkele vierkante meters gepropt. Daardoor was het niet mogelijk om de eerste 3 borden van dichtbij te bekijken zonder de spelers ernstig te storen. Ik heb dan ook niet gezien wat zich allemaal heeft afgespeeld bij Dick en Fred. Vanuit de verte zag ik dat Dick een toren achterstond: hij was in de veronderstelling dat hij geforceerd remise kon maken, maar dat ging niet op. Fred stond 2 pionnen achter, hij liet zich in op een afwikkeling, waarbij de tegenstander kennelijk iets verder had gekeken.

De eerste beslissing kwam bij Martin. Zijn tegenstander zette zijn torens op de c-lijn en speelde vervolgens c4xb5, waarna torens en dame de zwarte stelling binnenvielen. Martin zette een tegenaanval in, maar toen hij met zijn b-pion ging lopen kon wit de h-pion onbelemmerd naar dame brengen, terwijl de zwarte b-pion tegen de witte loper werd geruild.

Gerie kwam in de problemen toen zijn loper op b4 gepend werd. Hij moest 2 stukken geven voor een toren. Wel had hij nog een troef en dat was de opgerukte a-pion. Zwart ging echter in de aanval met dame en 2 paarden. Toen Gerie schaak gaf raakte zijn tegenstander een verkeerd stuk aan en kon opgeven.

We speelden met 2 invallers: Nico van der Plas en Piet Muller. Bij Piet ging het mis toen hij een belangrijke pion offerde voor een torenaanval. Die aanval leverde nog wel een pion op, maar de zwarte vrijpionnen bleken nu te sterk. Nico speelde een goede partij, waarbij hij geen gevaar heeft gelopen. Het werd remise.

Fred en Dick konden het met materiaalachterstand niet bolwerken en moesten opgeven. Hoewel Fred volgens zeggen nog remise heeft gestaan. Bij Edwin had zijn tegenstander een aanbeveling gevolgd waarbij een pion en een kwaliteit werd geofferd, maar Edwin nam dit aanbod niet aan. Er ontstond een stelling met veel pionnen, ongelijke lopers en allebei 2 torens. Dat leek potremise, maar zwart speelde in het eindspel voor Sinterklaas, zodat Edwin het punt kon incasseren.

En Cok kreeg het moeilijk toen wit een vrije b-pion had. De witte koning en stukken kwamen ver naar voren en Cok besloot een kwaliteit te offeren. Dit had succes, er ontstond een eindspel van Loper plus pion tegen Toren en dat werd remise.

Dit was de derde 5-3 nederlaag op rij, ik heb het abonnement maar opgezegd, dan kunnen we wellicht een keer winnen.

Uitslagen:

  Waagtoren 3
-
Uil 2 5-3  
1 Ruud Adema - Dick Roosa 1-0   5 Fred Driesse - Gerie Opgenhaffen 0-1
2 Leo van Steenoven - Fred van Randen 1-0   6 Guido Florijn - Martin Zegstroo 1-0
3 Rob Freer - Edwin Heemskerk 0-1   7 John Leek - Piet Muller 1-0
4 Marten Coerts - Cok Ippel ½-½   8 Ruud Niewenhuis - Nico van der Plas ½-½
Jan Havenaar


De Uil 3 spaart de Uil 5 niet

Zonder slag of stoot heeft de Uil 3 het weliswaar niet cadeau gekregen tegen de Uil 5 op maandag 4 december in de Bestemming, maar uiteindelijk prijkte er toch een einduitslag van 5-1 op het scorebord. Een score, die je gezien het ratingverschil zou mogen verwachten.
Het was u misschien ontgaan die maandag, want op zo’n avond spelen er al genoeg uilen tegen elkaar in de interne competitie. Dit was voor de externe competitie en ook deze keer zagen we geen gasten uit een ver Noord-Hollands gehucht aan de andere kant van de tafel, maar weer de bekende vertrouwde gezichten. De vertrouwde gezichten speelden met name op de borden 5 en 6 curieuze partijen. De Uil 5 was hier aan het roer.

Ed van de Haak forceerde een snelle remise tegen Kees Jongsma door een goede voorbereiding. Kees sloeg op b2 en na Pb5 zag deze zich gedwongen ook op a2 te slaan en een eeuwige aanval van toren op Dame met Ta1 en Tb1 toe te laten.

Koen de Kooker ontvlamde een ogenschijnlijk dodelijke aanval met veel stukken tegen de Koning van Peter de Haas. Op een gegeven moment waren de schaakjes op en toen ik even verder keek dan de neus lang was, begreep ik dat Peter al een tijdje een toren voor stond en daardoor greep hij even later het volle pond. Stefan stond inmiddels een tasje pionnen voor tegen -back in business- Cas Grannetia. De winst kon niet uitblijven. Richard verklapte mij trots de pointe van zijn fraaie combinatie waarmee hij de Dame en de partij won tegen Ron van der Linden. Nico sloeg plotseling een pion op e6 tegen Aad Vledder. In de analyse kwamen we er lang niet achter of dit nu goed of fout was. In ieder geval was het een goede mogelijkheid, die Nico een overwicht bezorgde en uiteindelijk ook winst in de partij opleverde. Resteert het gevecht tussen Jan van der Bergh en Peter Kaptein. Een partij met wisselende kansen, waarvan de afloop lang onduidelijk was. Beide heren bleven “cool” onder de omstandigheden en mochten na een lange strijd een welverdiend halfje noteren.

De Uil 3 mag het donderdag 21 december weer proberen in Kudelstaart.
Weer of geen weer, want schaken is “cool” heb ik begrepen uit een fraai stukje in de weekend krant over het naderende jubileum van de Zwarte Pion uit Lisse.
Dat schaken hot is wist u al. Nu is het ook nog cool. Dat komt goed in deze winterse tijden.

De Uil 3 – De Uil 5: 5 – 1
Ad Reijneveld


De Uil 1 wint koelbloedig

Heer Hugo was heel wat waard donderdag 30 november. Het tweede nog wel en dat speelde tegen de Uil 1.
Het beslissende punt kwam van Hennie van Eeuwijk.
De stand was 3-4 voor de Uil en in onderstaand diagram kan zwart remise maken met Txd1 en daarna is het eeuwig schaak na Thg6 en Tgh6.
Echter Hennie speelde Lf7. Teamleider Cok kon zijn ogen niet geloven. De anders zo vredelievende van Eeuwijk speelde juist op dit moment voor de winst.
Hennie had gelijk. Niet alleen ging zijn tegenstander direct in de fout met Lb3?, dat een winst opleverde na Tc3, Tf3, Txf3 en Kxh6 en de Uil een 3-5 zege bracht, ook in de analyse blijkt Lf7 geforceerd te winnen. Zie: Lf3, Tg1, Kh3, Tf2 (dreigt Txf3 en wit heeft geen eeuwig schaak meer), e6, Le8, e7, Txf3, Txf3, Kxh6, Tf8, Ld7 en omdat nu Lxg4 mat dreigt is het uit (zie 2e diagram).

Deze koelbloedige overwinning van Hennie was het slot van een avond met kansen over en weer.

Niet bij Willem. Hij bezorgde de Uil een snelle voorsprong met Lxh7, Dh5, Dxf7 en Tf5 ( ziet u het voor u?).

De andere partijen sleepten zich langer voort. Jan Havenaar kreeg een remise aanbod in een mindere stelling, maar omdat de andere partijen lang niet duidelijk waren en Jan de Jong 2 pionnen achterstond en Hennie 1 pion, moest Jan doorspelen. Een hallucinatie bracht Heerhugowaard het punt (1-1). Daarna het wonder: Jan de Jong kreeg zijn pionnen weer terug en dit was een onverwacht halfje (1½-1½). Guus voegde daar een knappe zege aan toe. Zijn stukken stonden prachtig en plots kon hij een mooie combinatie uitvoeren met Pxf2. Dat won de Dame en de partij (1½-2½).

Jan Vreeburg had een voordeel door een dubbele b-pion bij wit. Dit bleek echter onvoldoende voor winst (2-3). Inmiddels had Ad een betere stelling opgebouwd met een sterke zwartveldige loper. De loper van zwart kon geen kant meer op en dat betekende 2-4. De stelling van Marcel was lang te ingewikkeld om te beoordelen. Op een gegeven moment was het zwart die de partij naar zich toe trok (3-4). Hennie was de laatste die bezig was en hoe dat afliep heeft u hierboven kunnen lezen.

Zo won de Uil 1 na een ongemeen spannende wedstrijd -als ik Cok mag citeren- en hij kan het weten want hij zat er met zijn neus bovenop.

Heerhugowaard 2 - De Uil 1: 3 – 5
Ad Reijneveld


De Uil 2 snel op achterstand

De wedstrijd tegen Kennemer Combinatie 4 leek al snel beslist. Binnen 1 uur spelen stond het al 0-2: Mark pakte te snel een stuk, wat hem op slag deed verliezen en Gerie kreeg na 17.g5 de volgende stelling:

Winnend is nu 17…Txb2! 18.Txb2 Dxc3+ 19.Kf1 Dxb2 20.gxf6 exf6! en zwart blijft 2 pionnen voor. In plaats daarvan werd 17…Ph5 gespeeld, waarna volgde 18.Lxh5 gxh5 19.Txh5 De5? 20.Dxh7+ Kf8 21.Dh8+ en de toren op e8 gaat verloren.


Cok kreeg met de 1.Pc3-opening tegen Ad Hendrikse een mooie stelling. Geen gewonnen stelling, maar hij trok wel ten aanval:

Hij speelde hier 1.h5, waarna volgde 1…Th8 (na 1…g5 offert wit uiteraard op g5) 2.hxg6 Th6 3.Kf2 cxd3 4.cxd3 Dd6?? En hier had Cok fraai kunnen winnen met 5.Dxc8! of 5.Pf5+! met kwaliteitswinst. Het werd niet gezien. Na 5.Dd2 Tch8 6.Th1 werden torens geruild en bleef zwart goed staan. Na een foutje werden 2 pionnen ingeleverd en won zwart.


Bij Martin bleven alle pionnen op bord, de stelling werd dichtgeschoven en er bleef alleen remise over.

Edwin kreeg de Ruilvariant van het Frans tegen zich en wist daar geen voordeel uit te halen. Wit kon zijn stelling echter steeds iets verbeteren en won 2 pionnen. Edwin wist na ruil een pion terug te winnen en de resterende stelling met ongelijke lopers was remise.

Dick plaatste een paard aan de rand, het beest werd ingesloten en gevangen. Met een stuk minder knokte Dick echter door, er kwamen kansjes en zijn tegenstander koos eieren voor zijn geld: remise.

Bij Fred ging het al vrij snel mis. Er ging onnodig een pion op e5 verloren, daarna offerde hij een kwaliteit op d4 en vervolgens een pion op c2. In plaats van zijn voordeel snel om te zetten in winst speelde zwart op torenruil, wat veel tijd kostte. Na 33…Kg8 ontstond de volgende stelling:

Fred speelde 34.Ld8, waarop zwart niet 34…Dd7 speelde, maar 34…Dd8. Na 35.Pg5 moest hij natuurlijk alsnog 35…Dd7 spelen, echter hij deed 35…Lg7? 36.La5 e5?? 37.Lb4! met ondekbaar mat op h7.


De enige partij waarbij de remisemarge waarschijnlijk niet is overschreden is die van onze invaller, met zwart aan bord 1, Jan Vos. Stukje bij beetje bouwde hij een goede stelling op. Er ontstond een eindspel van zwarte loper tegen wit paard. Jan speelde het scherp, maar wit vond de juiste remiseweg.

De uitslagen:Jan Havenaar

  De Uil 2
-
KC 4 3-5  
1 Jan Vos - Vlad Omota ½-½   5 Gerie Opgenhaffen - Jon. de Kleuver 0-1
2 Mark van der Ploeg - Bart Feltman 0-1   6 Cok Ippel - Ad Hendriks 0-1
3 Edwin Heemskerk - Y. van Kesteren ½-½   7 Dick Roosa - Floris Schleicher ½-½
4 Fred van Randen - Robert Oosting 1-0   8 Martin Zegstroo - Frans van Casteren ½-½

Dubbelslag De Uilen 3 en 5

Richard Copier en Peter Kaptein waren de helden, die de Uil op één enkele maandag in november 2017 een dubbele overwinning bezorgden.
Nog nooit vertoond!

De nivellering heeft onverbiddelijk toegeslagen in het schaakgebeuren van het al wat oudere De Uil en onvermijdelijk kunnen teams dan in een zelfde klasse terecht komen. De Uil 1 en De Uil 2, maar ook De Uil 3 en De Uil 5 spelen in eenzelfde klasse van de NHSB.

Deze maandag 13 november in de Bestemming mocht De Uil 3 het opnemen tegen de Vennep 2 en De Uil 5 tegen Santpoort 4 dat in de 1e ronde nog verrassend De Uil 3 op een gelijkspel had weten te houden. Nu waren de rollen omgekeerd. De Uil 3 rees als een feniks uit zijn as en De Uil 5 deed wat niemand verwachte: het pakte het volle pond.

Richard maakte dus het beslissende punt tegen Martin van Zaanen, die in tijdnood kwam en de gecombineerde dreigingen van de Dame en het Paard van Richard niet meer de baas kon. Nico had een overwicht met een flexibel paard, maar toen dat werd geruild was de muziek uit de stelling.

Ondertussen had Stefan het onderspit gedolven tegen de 86-jarige Gerard Duwel, die in de jaren 50 nog lid was van De Uil. Alle hulde voor de heer Duwel, die een heel goede partij speelde. Kees pakte in een betere stelling een remise. Peter won een stuk en de partij. Jan van de Bergh speelde een snelle remise tegen oud teamgenoot Martin van de Heuvel.

Bij elkaar opgeteld 3½ punt en dat was genoeg.

Bij De Uil 5 pakte Peter Kaptein, zoals reeds vermeld het beslissende punt tegen Ton Haver. De toeschouwers stonden op de banken. Het werd een toren eindspel. Allebei een Dame erbij en Peter speelde het netjes uit. Aad won een positioneel sterke partij. Ron verloor materiaal en daarna de partij tegen Ouker de Jong, ook al zo’n ouwe taaie. Bij Ed ging iets mis op de koningsvleugel, waar hij in de opening zo’n fraai plukje aan stukken had geposteerd.

Coen hield zijn partij netjes remise en Richard Nigten won fraai in de aanval met ongelijke lopers. Opgeteld drie en een half punt en meer heb je niet nodig voor een zege bij 6 borden.

Zo is de Uil tegenwoordig heel economisch bezig.
Een eigenschap, die de ecologen nog niet eerder hadden waargenomen.

Ter recapitulatie:
De snavel van de uil is krom met scherpe snijkanten en de poten hebben vier krachtige klauwen. Het verenkleed is los en zacht, met kleuren en patronen die camoufleren. De grote kop van de uil kan supersnel bewegen en geruisloos wordt een prooi geobserveerd en gevangen.

De uil is een nachtelijke roofvogel met zeer scherpe zintuigen. In het donker kunnen uilen drie tot tien keer beter zien dan de mens en ze beschikken over een bijzonder goed gehoor. Een uil ziet wat anderen niet zien. Ook zijn er uilen -ik noem geen namen-, die met slechts een boze blik kunnen doden.

De Griekse godin van de wijsheid Pallas Athena -toch niet de eerste de beste- benoemde de uil door dit scala aan bijzondere eigenschappen tot “symbool van de wijsheid”. Aan dit rijtje kan de economische uil worden toegevoegd.

Althans in Hillegom op 13 november 2017.

De Uil 3 – De Vennep 2: 3½ – 2½
De Uil 5 – Santpoort 4: 3½ – 2½
Ad Reijneveld


De Uil 2 in Zwaag.

Het leek zo makkelijk: over de A4/A5 naar de A7 door Noord-Holland, afslag N302 naar Zwaag. Maar na een half uur A7 bleek de N302 dicht te zijn. Na 20 minuten zoeken werd toch de bestemming gevonden. Aangekomen bij MFA De Kreek bleek de tegenstander onverbiddelijk: de laatkomers begonnen met 10 minuten achterstand op de klok. Het kon de pret echter niet drukken.

Gerie kon na een drukke en vermoeiende dag de juiste speelwijze niet vinden en moest al snel de koning omleggen. Theo kon echter spoedig daarna een punt incasseren: na de opening (Morra-gambiet) bood Theo een paard aan op d5. Die werd onterecht aangenomen en de erop volgende verwikkelingen leverden een stuk op.
Het Tweepaardenspel in de nahand werd door Martin niet goed gespeeld: hij haalde 2 varianten door elkaar en met de dame op h5 en de koning op d7 leverde Pf3-e5+ de tegenstander een dame op. Martin kreeg daarvoor nog wel paard + toren, maar de witte dame kon in open stelling de ene na de andere pion oprapen.

Ook Mark had het met zwart moeilijk. Met de koning nog in het midden werd het centrum geopend en na Te1+ Kf8 deed de toren op h8 niet meer mee. Mark probeerde met het weinige materiaal kansen te scheppen. Die kwamen er wel, maar niet nadat de tegenstander naar hartelust had meegewerkt (LxLg6, hxg6 en de h-lijn kwam open voor de toren). Uiteindelijk ontstond een gelijke stelling die remise werd gegeven.
Invaller Jan van den Bergh speelde zijn vertrouwde 1.b3 opening en het spel ging gelijk op. Echter naarmate de partij vorderde gingen de zwarte stukken naar voren en moest wit keepen. De b-pion dreigde verloren te gaan, dekken kostte de kwaliteit en de partij.

Dick Roosa had de loper van zwart verbannen naar h8 en leek een gewonnen partij te schaken. De volgende stand was ontstaan:

Hij had het voordeel kunnen uitbouwen met 1.Df2 Pd7 2.Pd5, speelde in plaats daarvan echter 1.Tg3, vermoedelijk het het idee 2.Txg6+ fxg6 3.f7+ enz. Maar zwart speelde 1…Te6 en dan gaat dat grapje niet op. Natuurlijk kan wit geen 2.Dxh5 spelen wegens 2…Dxg3+ met torenwinst. Na lang nadenken besloot Dick tot 2.Tg5, maar nu is de zwarte loper na 2…Txf6 bevrijd. Na enkele zetten werd ook hier tot remise besloten.

Cok had met zwart een goede stelling opgebouwd: een sterk paard op e5 tegenover een zwakke witte pion de de e-lijn. Echter hij zette een loper op f6 die wit er later met een paard afsloeg met een zwakke dubbelpion tot gevolg. Toen een toreneindspel ontstond ging dan ook snel een f-pion verloren. Wit wist dat eindspel echter niet te winnen en het werd remise.

Fred leek de kansen te doen keren. Vanuit een Falkbeer-gambiet kreeg hij een goede stelling en won een kwaliteit voor een pion. Het witte loperpaar bood echter sterk tegenspel. Toen Fred in tijdnood een schaak over het hoofd zag en een onreglementaire zet deed was een heel leger arbiters van de tegenpartij er als de kippen bij om straf te claimen. Uiteindelijk kreeg zijn tegenstander, die tot dan nog maar enkele seconden tijd had, er 2 minuten bij. In een stelling die voor zwart waarschijnlijk gewonnen was werd tot remise besloten.

We zijn niet onder de voet gelopen, er waren zeker nog kansen op meer en dat geeft moed voor de volgende wedstrijd.

Caïssa-Eenhoorn 3 – De Uil 2: 5-3
Jan Havenaar


De Uil 1 kijkt uit.

Een oplettend de Uil 1 heeft maandag 30 november een 5-3 overwinning behaald tegen Kijk Uit uit IJmuiden. We speelden thuis in de Bestemming, want tegen Kijk Uit spelen wij nooit meer uit sinds 1983. Nochtans blijft het tegen deze oude bekende oppassen geblazen en ik mag u verklappen dat de Uil 1 heeft uitgekeken en een kleine doch degelijk zege heeft behaald.

Guus won overtuigend in de aanval (1-0). Een dijk van een partij. Echt een oude van Dijk, die met weemoed en verlangen deed denken aan de romantische schaaktijd. De nostalgie naar het computerloze tijdperk. Het jaar 1983 was het 1e jaar dat Guus voor de Uil speelde en direct gaf hij een prachtig visitekaartje af met een loper offer op h3 tegen….Kijk Uit in IJmuiden. Het was de laatste keer dat de Uil uit speelde tegen Kijk Uit en ook het laatste seizoen dat de Uil 1 zonder Ad heeft gespeeld. Een jaar later kwam Ad bij het team om daarna geen wedstrijd meer te missen.

Overigens speelde je toen zo’n partij van Guus met rode oortjes na in de Open Lijn, het legendarische lijfblad van de Uil, waar prachtige analyses in stonden. In dat verband wil ik ook de partij Ton Sneeuw – Hennie van Eeuwijk ( 4 kamp toernooi 1982) aanstippen. Een prachtige partij van zwart met pionoffer voor actief stukken spel. Je dacht toen “als ik ooit eens zo goed zou kunnen schaken als deze van Eeuwijk”.

Deze avond in 2017 – waar blijft de tijd ?- speelde Hennie met wit 1 van zijn lijfvarianten, dat ook een pionoffer voor actief stukkenspel inhield. Hij gaf zijn opponent geen kans (2-0).
Tegenover dit geweld stak de zege van Ad schril af. Tegen de sympathieke Ingmar Visser was het vooral positioneel schaak. Een pion voor in het eindspel was genoeg (3-0).
Ondertussen had Marcel met een plusremise de score verder opgeschroefd (3½-½).
Even later kwam daar een halfje bij van Jan de Jong (4-1). Door de ongelijke lopers bleef de stelling gelijk.

Toen bleven er nog 3 partijen over.
Bij Jan Vreeburg was in de opening iets mis gegaan. Er kwam Lxg3 schaak en de koning moest naar e2 voor Lf1.
Een vingerfoutje, dat een structureel verloren stelling tot gevolg had (4-2).
Jan Havenaar maakte ternauwernood remise (4½-2½). Met 3 verbonden pionnen tegen een witveldige loper moet zwart ergens een winst gemist hebben.
Willem had een pion meer. Dit was ruim voldoende voor het laatste halfje dat aan de eindscore toegevoegd kon worden. (5-3).

De Uil 1 heeft dus goed uitgekeken tegen Kijk Uit.
De naamgrap is flauw, maar soms kan je zo’n verleiding niet weerstaan.

De volgende keer proberen we de zaken wat serieuzer aan te pakken en gaan we kijken wat Heer Hugo waard is.

De Uil 1 – Kijk Uit 1: 5 – 3
Ad Reijneveld


De Uil 3 - met de “Hacken“ over de sloot.

De vaste teamleider Ad, had andere bezigheden buitenshuis (b.b.h.h.) en had mij gevraagd als vervanger op te treden. Het is tegenwoordig bij mij echter meer een kwestie van zitten in plaats van treden maar dit terzijde. Op de heenweg die voor mij via Hoofddorp liep, alwaar ik Kees jongsma en Richard Copier oppikte, werd al druk gespeculeerd op een aanstaand kampioenschap gezien het ratingvoordeel dat de Uil 3 op papier had. Ruim 200 ratingpunten had het team van de Uil 3 meer dan Santpoort 4 en dat bleek zich al snel uit te betalen want Peter de Haas kon al om kwart over negen het eerste punt voor de Uil laten noteren. Als hij geen chauffeur van de andere auto was geweest, had hij beslist een vroegertje gehad.

Bij Richard ging het niet helemaal volgens plan. Hij werd langzaam teruggedrongen en moest zelfs een ijzersterke pion van Ouker de Jong op de tweede lijn toestaan. Een remise-aanbod van Ouker werd door ons met beide handen aanvaard. Stefan Koek speelde bedachtzaam en gedegen en beetje bij beetje kreeg hij vat op het spel en veroverde pionnen en maakte open lijnen vrij. Het punt kon niet uitblijven ½-2½.

Nico had een pionnetje ingeleverd, maar met voor beiden nog twee paarden en een dame ( en pionnen) was er nog veel mogelijk. Jan v.d. Bergh leek zijn jeugdige speler (Louis ten Hacken) onder de voet te lopen, maar vond niet de juiste voortzetting en moest in het eindspel berusten in remise. Inmiddels stond Kees tegen de andere jeugdige speler (Milo ten Hacken) een vol paard voor. Maar Kees zag waarschijnlijk leeuwen en beren op de weg, die er niet waren en verloor eerst het paard en daarna de controle over de wedstrijd wat uitmondde in verlies. De stand was 2-3 en een kleine overwinning leek op zijn plaats want bij Nico waren de dames en paarden van het bord, en leek een pion minder toch een remise te rechtvaardigen. Maar pion-eindspelen draaien vaak om een tempo’tje. Zo ook hier en het was helaas Leo Kruisselbrink van Santpoort die daarvan profiteerde.

Eindstand 3 -3 Zachtjes gezegd, er had deze avond meer in gezeten.
Vervangend teamleider Cok ippel


De Uil spaart zich niet

Een historische gebeurtenis maandag 2 oktober in de Bestemming Hillegom.
De Uil 1 speelde tegen de Uil 2. Het eerste was gedegradeerd en het tweede gepromoveerd.
Het kan verkeren. De Uil 2 speelde thuis.
Hoe gaan we dit aanpakken?
Doorgeefschaak, Strategoschaak, Halmaschaak of het ABBA systeem?
De één speelt 1 zet en dan de ander 2 zetten achter elkaar.
Goed, laten we maar eens beginnen met een vooruitgespeelde partij.

Nieuw lid Willem Hensbergen won van Theo Bakker, die we overigens ook graag in het eerste hadden opgesteld, maar hij kan niet op maandag normaliter.
Voor Theo geldt: de beste nederlaag is die, waarbij de Uil wint.
De score van de overige partijen opgeteld werd: 3½ – 3½.
En wie 7 remises zou verwachten kwam bedrogen uit.
Het was bloed aan de paal. Hongerige uilen die zichzelf zonder scrupules opeten.
Hierbij was lang niet duidelijk wie voor wie speelde.
Moet ik winnen of schiet ik in eigen doel?

Neem Edwin. Vaste klant voor het eerste, speelde nu voor het tweede tegen het eerste en verloor, maar won in feite ook voor het eerste.
Debutant en benjamin Marcel was de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 1 was de gelukkige.
Vice versa Hennie; een vaste klant voor het tweede, maar speelde nu voor het eerste tegen het tweede en verloor, doch won in feite ook voor het tweede. Kunt u het nog volgen?
Nestor Cok was hier de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 2 was de gelukkige.
Oh, wat een geluk dat wij Uilen mogen zijn.

Nochtans mag het een wonder heten dat de teamleiders niet door mannen in witte jassen zijn afgevoerd tijdens de tweestrijd, gekweld door dilemma’s en navenante trauma’s.
Natuurlijk zijn de jongelui wel wat gewend. Zoiets hadden Cok en Jan nog niet eerder meegemaakt.
Om een lang verhaal kort te maken wil ik volstaan met de mededeling dat de teamleiders waren gewisseld van team om belangenverstrengeling te voorkomen en of de duvel er mee speelde: ze wonnen beiden hun partij. In feite tegen hun eigen team. Cok dus van Hennie en Jan van Martin Zegstroo.
Over talenten gesproken. Mark won in de opening een kwaliteit van Jan Vreeburg en maakte dit fraai technisch af.
De Zwarte Pionnen Fred en Guus waren helemaal van Lisse naar Hillegom gereisd om allebei een half punt aan de Uil te schenken.

Een mooie partij vond plaats tussen de 2 Jannen, de Jong en Vos. Lang was onduidelijk wie er nu beter stond. In de opening leek het of Jan Jan overspeelde. Regelmatig keek ik naar het scorebord of ( de jonge) Jan- inmiddels ook bevorderd tot 1e teamlid- met 1-0 voorstond. Het werd echter remise want Jan verdedigde zich goed en gaf daarmee als nieuw lid zijn visitekaartje af.
Toen kwam het aan op Ad tegen Dick.
De anders zo aimabele Roosa bombardeerde de 2e rij van de clubkampioen, die danig de kluts kwijt was.
Toren maal b2, c2 en g2 schaak.
Dick bleef een pion voor in een paard eindspel, maar uiteindelijk werd het remise.

Zo kwam alles bewust of onbewust toch nog op zijn pootjes terecht.
Het tweede pakte wat zelfvertrouwen. Ze kunnen het een klasse hoger.
Het eerste werd - een klasse lager - gezegend met de twee punten, commercieel gedacht.
De Uil kan zichzelf in de ogen blijven kijken.

De Uil 2 – De Uil 1: 3½ – 4½
Ad Reijneveld