Externe Competitie

Onderstaande links brengen u naar de website van de NHSB welke een uitgebreid overzicht geeft van de klasse waar de geselecteerde Uilen in spelen.


De Uil spaart zich niet

Een historische gebeurtenis maandag 2 oktober in de Bestemming Hillegom.
De Uil 1 speelde tegen de Uil 2. Het eerste was gedegradeerd en het tweede gepromoveerd.
Het kan verkeren. De Uil 2 speelde thuis.
Hoe gaan we dit aanpakken?
Doorgeefschaak, Strategoschaak, Halmaschaak of het ABBA systeem?
De één speelt 1 zet en dan de ander 2 zetten achter elkaar.
Goed, laten we maar eens beginnen met een vooruitgespeelde partij.

Nieuw lid Willem Hensbergen won van Theo Bakker, die we overigens ook graag in het eerste hadden opgesteld, maar hij kan niet op maandag normaliter.
Voor Theo geldt: de beste nederlaag is die, waarbij de Uil wint.
De score van de overige partijen opgeteld werd: 3½ – 3½.
En wie 7 remises zou verwachten kwam bedrogen uit.
Het was bloed aan de paal. Hongerige uilen die zichzelf zonder scrupules opeten.
Hierbij was lang niet duidelijk wie voor wie speelde.
Moet ik winnen of schiet ik in eigen doel?

Neem Edwin. Vaste klant voor het eerste, speelde nu voor het tweede tegen het eerste en verloor, maar won in feite ook voor het eerste.
Debutant en benjamin Marcel was de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 1 was de gelukkige.
Vice versa Hennie; een vaste klant voor het tweede, maar speelde nu voor het eerste tegen het tweede en verloor, doch won in feite ook voor het tweede. Kunt u het nog volgen?
Nestor Cok was hier de gelukkige. De Uil was de gelukkige. De Uil 2 was de gelukkige.
Oh, wat een geluk dat wij Uilen mogen zijn.

Nochtans mag het een wonder heten dat de teamleiders niet door mannen in witte jassen zijn afgevoerd tijdens de tweestrijd, gekweld door dilemma’s en navenante trauma’s.
Natuurlijk zijn de jongelui wel wat gewend. Zoiets hadden Cok en Jan nog niet eerder meegemaakt.
Om een lang verhaal kort te maken wil ik volstaan met de mededeling dat de teamleiders waren gewisseld van team om belangenverstrengeling te voorkomen en of de duvel er mee speelde: ze wonnen beiden hun partij. In feite tegen hun eigen team. Cok dus van Hennie en Jan van Martin Zegstroo.
Over talenten gesproken. Mark won in de opening een kwaliteit van Jan Vreeburg en maakte dit fraai technisch af.
De Zwarte Pionnen Fred en Guus waren helemaal van Lisse naar Hillegom gereisd om allebei een half punt aan de Uil te schenken.

Een mooie partij vond plaats tussen de 2 Jannen, de Jong en Vos. Lang was onduidelijk wie er nu beter stond. In de opening leek het of Jan Jan overspeelde. Regelmatig keek ik naar het scorebord of ( de jonge) Jan- inmiddels ook bevorderd tot 1e teamlid- met 1-0 voorstond. Het werd echter remise want Jan verdedigde zich goed en gaf daarmee als nieuw lid zijn visitekaartje af.
Toen kwam het aan op Ad tegen Dick.
De anders zo aimabele Roosa bombardeerde de 2e rij van de clubkampioen, die danig de kluts kwijt was.
Toren maal b2, c2 en g2 schaak.
Dick bleef een pion voor in een paard eindspel, maar uiteindelijk werd het remise.

Zo kwam alles bewust of onbewust toch nog op zijn pootjes terecht.
Het tweede pakte wat zelfvertrouwen. Ze kunnen het een klasse hoger.
Het eerste werd - een klasse lager - gezegend met de twee punten, commercieel gedacht.
De Uil kan zichzelf in de ogen blijven kijken.

De Uil 2 – De Uil 1: 3½ – 4½
Ad Reijneveld