Externe competitie

Onderstaande links brengen u naar de website van de KNSB/NHSB welke een uitgebreid overzicht geeft van de klasse waar de geselecteerde Uilen in spelen.


Vleugellam de Uil scoort weinig KNSB

Maandag 25 en 26 november heeft een vleugellam de Uil weinig punten gescoord tegen respectievelijk Westeinder 1 uit Kudelstaart en het HWP 2 uit Haarlem.
De vaste kern scoorde niet of hoogstens een halfje en alleen de zeer gewaardeerde invallers Jan van der Bergh (voor het 2e) en Dick Roosa (voor het 1e) wisten de volle buit binnen te halen.

We scoorden nog een ander vol punt, maar die was gratis, want Westeinder kwam met een man minder. Verder krijgt Invaller Piet Muller een eervolle vermelding voor een keurige remise en Mark een pluimpje op de hoed door een paardeindspel met pion minder nog net remise te houden. Het gelijke spel was ook Martin zijn deel. Na ruil over de d-lijn was het loperpaar van geen betekenis meer. Een goede overwinning voor Jan van der Bergh. Hij speelde een voor mij bekende opening op onorthodoxe wijze en sloeg toe met een kleine combinatie. Toen waren er nog drie bezig. Bij deze coryfeeën zat het helaas tegen. Dick won een pion en zette zijn opponent klem, overzag een slagwending, maar even later wist hij het stuk, dat Koen Beentjes meer had, te begraven achter de eigen pionnen. Dit was potremise, ware het niet dat de tijdslimiet onverbiddelijk was.

Edwin is nooit bang en speelde het vlijmscherp, maar zijn ontwikkeling had daar onder te lijden. Peter Verschuren wist hier fraai van te profiteren. Bij Cok bleef het gelijk en daarmee was het gelijkspel een feit tussen de beide teams. Tijdens de partij had onze paarden liefhebber zijn knol keurig op H1 op stal gezet, zodat deze later alsnog dienst zou kunnen doen. Deze vlieger ging niet op. Net als een dag later in Haarlem. Alle hulde dat Cok op het laatste moment kon invallen en deze keer leek het paard van H1 (idee voor een nieuwe schaakclub!?) zijn dienst wèl te gaan bewijzen, toen Cok daarmee 2 pionnen terug won met een kwaliteit achter. Helaas toen de Dames werden geruild bezegelde dit het lot van de Uil 1, omdat een andere invaller –Martin- inmiddels een slechte stelling had en zettenherhaling het hoogst haalbare werd.

In de intro heeft u gelezen dat Dick won in een partij waarin het hem nu meezat, doch achteraf was dit de enige meevaller voor de Uil. Hennie kwam ongebruikelijk niet goed uit de opening en kreeg geen kans. De eerste 4 borden kwamen wel goed (genoeg) uit de openingsfase zonder hiervan optimaal te profiteren, want het werden 4 remises. Jan Vreeburg won een kwaliteit in een dichte stelling, waar geen doorkomen aan was. Ad won een pion in een stelling waarin wit veel actiever bleef en zwart met zettenherhaling op de rem moest trappen. Bij Willem werden alle pionnen geruild en dan is het vechten tegen de bierkaai. Jan Havenaar speelde een goede partij en leek glad te gaan winnen. Helaas 1 ongelukkige zet en zwart pakte de zettenherhaling. U begrijpt: er werden nogal wat zetten herhaald deze druilerige avond aan de Zijlweg.

De buitenkansjes werden niet benut en de voorzetten verdwenen achter het doel en dan is het slecht scoren. De Uil was vleugellam en daar sta ik dan met al je wijsheid.

De Uil 2 – Westeinder 1: 4-4
HWP 2 - De Uil 1: 4,5 – 3,5
Ad Reijneveld


Vol punt de Uil KNSB

Eerlijk gezegd had ik er niet meer op gerekend.
Dat de Uil zaterdag 23 november in de Bestemming een nederlaag zou kunnen ontlopen tegen de Waagtoren 3. Uiteindelijk waren supersub Gerard-Jan van Wageningen en Jan Vreeburg de helden, die het volle punt op het droge wisten te vissen. Een versnipperde pionnenstelling ten spijt wist Gerard -Jan alles nog net bij elkaar te houden en werd het een remise met een gouden randje.

Van de partij van Jan begreep ik weinig. Eerst dacht ik een klinkklare winst te zien over de zwarte velden. Even later betekende Tc2 op het eerste gezicht onvermijdelijk Dameverlies. Ik durfde niet meer te kijken. Plots waren de heren klaar en zag ik op het score bord 1-0 voor Jan. Sprongetje in de lucht.
Ook Kees en Ad speelden een verdienstelijke partij. Kees speelde tegen een gambiet, maar na de slimme tussenzet e3 had hij steeds de overhand en won in het eindspel een pion met een sterk paard. Helaas betekende 1 mindere zet de remise, want wit kwam binnen met een toren en kon schaak blijven geven.

Na zijn zelfmat in 2 combinatie tegen Duleen van Gunsteren een dag eerder kon Ad de slaap niet vatten. Het wrede lot van de schaker. Vreselijk wat die mensen zichzelf kunnen aandoen. Tegen Rob Freer ging het lang van een leien dakje, maar Rob is een taaie en pas na 50 zetten was de buit binnen. U begrijpt inmiddels dat de partijen niet in chronologische volgorde worden verhaald. Eerder op deze middag waren Jan Havenaar en Mark de ongeluksvogels en speelden Martin en Theo remise.

Mark speelde een prachtige partij. Zijn stukken gingen naar mooie velden. Hij offerde een pion en een kwaliteit. De indruk was dat er meer in heeft gezeten. Iets om na te rekenen met Fritz zoveel. Jan speelde zijn favoriete kruip door, sluip door spelletje. Dat loopt meestal goed af. Niet deze keer. Martin speelde tegen het grote talent Marit de Boer en daar kan je nu nog remise tegen spelen. De partij van Wim Nieland tegen Theo was waarschijnlijk een lange theoretische variant. Het zag er allemaal heel gevaarlijk uit. Theo vond steeds de juiste zet.

Het werd dus een knap gelijkspel, alhoewel: kijk je naar de ratings dan hadden we dik moeten winnen.
Nochtans: vorig jaar verloren we nog tegen vrijwel hetzelfde team.
Daarom opnieuw progressie voor de al wat oudere uilen.

Niet bij de Chinees de Lange Muur. Daar aten en dronken we weer net zo veel en zo weinig als de vorige keer.
Tot slot van een opnieuw geslaagde zaterdagmiddag.

De Uil 1 - de Waagtoren 3: 4 - 4
Ad Reijneveld


De Uil 3 is er even niet

De Uil 4 speelde onlangs gelijk tegen de Vennep 2.
Reden waarom een de Uil 3 toch zou moeten kunnen winnen maandag 18 november in het wijkgebouw Linquenda tegen hetzelfde team, zou men onwillekeurig kunnen denken. Het is er niet van gekomen. Op Peter van Bakel na, die regelmatig won van onze goede vriend Jim Meij, was er bij de overige jongelui in meer of mindere mate sprake van een off-day, die natuurlijk altijd mogelijk is, maar als dat op dezelfde dag gebeurt, scoor je weinig.

Jan was net als de vorig keer als eerste klaar. Nu echter was hijzelf de sigaar.
Bij Stefan werd alles afgeruild en bleef er geen muziek meer over .
Nico kreeg voor zijn een pionoffer een mooie stelling. Daarna moest elke zet wel raak zijn. Het werd een eindspel en daarin kreeg hij geen kans.
Kees had een mooi initiatief over de b-lijn tegen 1 pion. Als hij een toren op de 2e rij had kunnen krijgen zou dit een groot voordeel zijn geworden. Er werd echter afgewikkeld naar een ongelijk lopereindspel. Pot remise.

De partij van Peter de Haas kon lang alle kanten op. Lang had hij een mooi initiatief en een pion meer op de Damevleugel.
Een “foutje bedankt” zet kostte een kwaliteit en een ogenschijnlijk snelle winst voor zijn opponent die het mat in drie versmaadde. Daarna liet hij Peter een Dame halen om vervolgens nog net remise af te afdwingen. Een opmerkelijk partij.

9 december: de clash of the titans. De Uil 4 tegen de Uil 3.

De Vennep 2 - De Uil 3: 3½ – 2½
Ad Reijneveld


De Uil 1 NHSB op tijd wakker

Lange tijd was het onduidelijk waar de Uil 1 mee bezig was maandag 4 november in de Bestemming tegen Chess Society Zandvoort 1.
Wilde de Uil zijn geloofwaardigheid in de topklasse behouden, dan zou deze wedstrijd -gezien het grote ratingverschil- toch gemakkelijk gewonnen moeten worden. Niettemin leek het de eerste 2, 3 uur nergens op, want het was Zandvoort dat de lakens uitdeelde. Ad verloor 2 pionnen zonder compensatie en Jan Havenaar had een passieve stelling zonder spel. De rest stond gelijk, althans materieel. Alleen Hennie kwam met een fraai stukoffer goed uit de opening.

Willem en Ben de Leur waren snipverkouden, zodat slechts een remise warmte bood. Invaller Jan van der Bergh pakte ook het halve punt. Verdienstelijk voor een speler van het derde. Het tweede speelde deze avond ook en wel in Heemstede. Dat team had ik intact gehouden, omdat we daar kansen zagen. Helaas leed ons kampioensteam van vorig jaar een nipte nederlaag van 4,5-3,5. Dick en Martin wonnen. Gerie, Edwin en Jan Vos speelden gelijk. De revanche is Heemstede gegund.

Ondertussen waren de coryfeeën Jan H. en Ad R. wakker geworden. Jan pakte een reglementaire zege op tijd en Ad wist zijn paarden naar f5 en g5 te galopperen met ondekbaar mat. Jan Vreeburg en Theo konden zodoende remise aannemen en Joran en Hennie speelden nog even door. Joran had het loperpaar en een actieve toren. Dat werd Olaf Cliteur te machtig. Zwart kon de aanval pareren van onze Hennie, die in het eindspel voldoende pionnen overhield om een half punt binnen te halen. Zodoende bleef het vlaggenschip ongeslagen, maar overtuigend was het allerminst.

De Uil 1 – Chess Society Zandvoort 1: 5½ – 2½
Ad Reijneveld


Progressie de Uil KNSB

Vorig seizoen verloor de Uil 1 KNSB met 7½ - ½ van de Wijker Toren 2. Afgelopen zaterdag 2 november wist de Uil in de Moriaan in Wijk aan Zee de score flink op te schroeven tot maar een liefst anderhalf punt. Een progressie mogen de positivo’s onder ons beweren. Een oorwassing zonder enige kans zullen de kniesoren het gebeuren willen samenvatten. Feitelijk kwam het daar ongeveer op neer. Martin werd al snel verrast doordat iets op f7 binnenkwam. Snelschaker Skrobic aarzelde daarna. Martin kwam sterk terug, doch na een nieuw foutje werd het pleit beslecht. Zo hield onze man het een uurtje uit en dat was een stuk langer dan de opponent van Hing Ting Lai , die al na een half uurtje de pijp aan Maarten moest geven. Dat was in dezelfde zaal bij de andere match van de Wijker Toren 1 tegen Oegstgeest.

Mark kwam een pionnetje achter, kreeg een aanval, maar de dames werden geruild en zijn stelling stortte in. Ad speelde met zwart ongeveer dezelfde partij tegen Peter Uijlings als de vorige keer met hetzelfde resultaat. Remise. De tweede remise kwam van Edwin. Geen voordeel, geen nadeel, een relatief goed resultaat. Het zelfde kan gezegd worden over Jan Havenaar tegen Paul Spruijt. Onze derde stevige remise, maar ook niet meer dan dat. Niet meer dan dit werd het ook niet voor de Uil. De stellingen van Theo, Jan Vreeburg en Kees Scherpenisse boden geen perspectief en zij hebben het tij niet weten te keren.

Daar kan pas verandering in bij de Chinees de Lange Muur. Daar werd er pas flink gescoord. Niet geheel verrassend voor de trouwe lezertjes, want zo eindig ik mijn verslagen bijna altijd. Er werd gedronken en gegeten alsof het een lieve lust was. Cok en Fred waren inmiddels ook aangeschoven en dan weet u het wel. De uitbater was er blij mee. Een flinke tip was zijn deel.

Al met al weer een gezellige zaterdag, ondanks de oorwassing toch de progressie.

De Wijker Toren 2 – De Uil 1: 6½ – 1½
Ad Reijneveld


De Uil 3 trekt aan het langste eind

Na een snelle hap kwam ik terug op de club en zag buiten Jan van den Bergh staan.
Nu staat die daar wel vaker om een sigaretje te roken, maar nu stond opponent Kees Koper naast hem, die niet rookte.
Wat bleek: Jan had reeds gewonnen en dat was zowel knap als verrassend snel en het zette de trend voor een avond waarbij de Uil 3 ruim boven kwam drijven in de match tegen Chess Society Zandvoort 2, maandag 14 oktober in de Bestemming Hillegom.

Nico pakte een plusremise. Op het laatst was hij de enige met spel in een dichtgeschoven stelling. Onvoldoende voor een winst. Deze avond, waarop het meezat, was het Peter de Haas die met een nederlaag genoegen kon nemen. Een uitstekende keuze van onze topscoorder van de laatste 2 jaren. Als je dan toch een keer verliest, doe dit dan als je team wint. Kees speelde een partij uit het boekje. Positioneel goed uit de opening, pakte een pion en even later een stuk. De vorm lijkt weer helemaal terug. Peter van Bakel mocht in een iets betere stelling het remise aanbod aannemen van Ozden Tuna. Even dacht ik dat de voormalige speler van Santpoort zich had vergist in de juiste club. Hij speelt dit jaar echt voor Zandvoort.

Toen was het dus 3-2 voor de Uil 3 en Hans Drost stond een pion voor tegen invaller Aad Vledder. Aad wist echter af te wikkelen naar een gelijk toreneindspel. Dit leek Hans regelrecht te gaan winnen tot de afwikkeling naar een pionneneindspel, waarbij Aad en dus ook de Uil 3 aan het langste eind wist te trekken.

De volgende keer speelt de Uil 3 op maandag 18 november uit tegen de Vennep 2 en dan hopen we dat Stefan er dan weer bij is.

De Uil 3 – Chess Society Zandvoort: 4 – 2
Ad Reijneveld


De Uil 1 NHSB valt in herhaling

Dinsdag 1 oktober zijn de oren van de Uil 1 NHSB flink gewassen in Velserboek tegen Santpoort 1.
Zo begon ik het verslag van dezelfde match op 5 december 2018 en zo kan ik ook deze keer het gebeuren samenvatten. Het was nat deze avond. Regen en donkere wolken. Onderweg in de auto en binnen in het Polderhuis boven de schaakborden. Beter gezegd: boven de gepijnigde hoofden van de weinig wakkere Uilen waren de donkere wolken steeds aanwezig. Marcel Bolhuis was de enige, die deze avond geen slechte zet heeft gedaan.
Hij was er niet. Griep, plotseling. Het kan de beste gebeuren.

We misten ook Theo. Hulde voor Jan de Jong dat hij op het laatste moment kon invallen. Net als een dag eerder pakte hij de zaken voortvarend aan, doch op een gegeven moment ontbrak de coördinatie van de stukken. Joran moest 2 stukken tegen een toren geven tegen Ilias van der Lende, die daarna afwikkelde naar een gewonnen toreneindspel. Willem zag de bui hangen tegen Daan Haver, probeerde een remise aanbod, maar kreeg nul op het rekest.

Jan Havenaar deed het beter dan Ad vorig jaar tegen Peter de Roode. Het resultaat was hetzelfde. Langzamerhand gingen de stukken van zwart naar de juiste velden en wit had het nakijken. Jan Vreeburg en Hennie wisten de partij in evenwicht te houden, maar ook niet meer dan dat. Remise was tevens het enige positieve dat de partij van Ad tegen Martijn de Roode opleverde. Wit dwong zwart tot passiviteit en kwam er net niet door.

Goed we hebben nu het ergste gehad. Het kan alleen maar beter.
De volgende keer gaan we er gewoon weer voor zitten.

Santpoort 1 – De Uil 1: 6½ – 1½
Ad Reijneveld


De Uil 2 goed uit de startblokken

Maandag 30 september is de Uil 2 prima uit de startblokken geschoten met een duidelijk winst tegen Castricum 1. De ge-Kuijste versie weliswaar. De bekende toppers konden ze niet opstellen, maar de familie Kuijs was in drie-voud aanwezig. Twee jaar geleden trok de Uil 1 nog aan het kortste eind tegen Castricum, nu behaalde het gepromoveerde de Uil 2 een eclatante zege.

Dick Roosa haalde aan bord 1 een goede remise en Gerie had een glad gewonnen eindspel na een partij uit 1 stuk. Tot een nonchalante zet, waardoor de winst niet meer mogelijk was (1-1). Edwin en Nico stonden gelukkig goed met materiaalwinst en Cok was de opening zonder kleerscheuren doorgekomen. Dat werd remise. Ook bij Martin werd alles afgeruild en Jan Vos pakte ook op zijn bekende slimme wijze een half punt (2½-2½). Edwin speelde een heel goede partij. Hij won een pion, een stuk en het was 3½-2½.

Toen werd het nog even spannend bij Nico. Een paard voor, maar dat kostte heel veel pionnen. Gelukkig voor ons bleef Nico scherp in de uitvlugger fase en pakte de winst. Dat gold ook voor Jan de Jong. De hele partij had hij het initiatief en uiteindelijk wikkelde hij af naar een gewonnen toreneindspel.

De Uil 2 – Castricum 1: 5½ – 2½
Ad Reijneveld


Eerste punt de Uil KNSB is binnen

We hadden er vooraf voor getekend en dat deden we ook achteraf, maar gedurende de wedstrijd was er steeds het gevoel dat een overwinning tegen het sterke Caissa 4 uit Amsterdam zo maar eens zou kunnen gebeuren. Het is er niet van gekomen. We mochten ons met een gelijkspel tevreden stellen.
Zaterdag 28 september op een natte herfstdag in de Bestemming Hillegom.

We kwamen wat nieuwe, buitenlandse namen tegen, doch geen jeugd zoals vorig jaar tegen Botwinnik. Over het algemeen waren de beste lieden van Caissa er namelijk niet jonger op geworden de afgelopen 20 jaar dat we elkaar in competitieverband hadden gemist. Zo was daar de topspeler Arthur Baudain, die met het loperpaar een voordeeltje wist op te bouwen tegen Mark van der Ploeg. Fijn voor ons pakte Mark na een slimme afruil een halfje en even later was het Martin Zegstroo die het volle punt noteerde na op vernuftige wijze een kwal buit te hebben gemaakt. Voeg daarbij de plusremise van onze goede vriend en nieuw lid Kees Scherpenisse en we stonden met 2-1 voor.

Ook op de andere borden stonden we niet slecht. Weliswaar moest Theo in de opening spitsroeden lopen om de stelling te houden, maar dat is hem wel toevertrouwd. Vooral omdat er altijd nog een midden- en eindspel is en dan komt zijn klasse boven drijven. Dit werd remise. Ad, nog nauwelijks hersteld van een buikgriep, speelde net zo zwak en misselijk als zijn gestel de afgelopen weken. Met 1 grafzet gaf hij 2 pionnen weg en de pijp aan Maarten. Gelukkig was daar nog onze clubkampioen Jan, die juist met een gepointeerd pionoffer zoveel dreigingen in de stelling vlocht dat opponent Roemersma de draad kwijt raakte (3½-2½). Marcel speelde een prima pot en won een kwaliteit. Na een afruil leken de kansen even te keren, doch opponent Sterrenburg hield niet meer over dan een loper en een randpion van de verkeerde kleur.

De oplettende lezer weet dat de teamleider deze dag bepaald niet in goeden doen was om het eufemistisch uit te drukken. Het was zelf zo erg dat zijn slechte gedachten de partij van Jan Vreeburg dramatisch moeten hebben beïnvloed. Jan had met een sterk paard en pion tegen een toren meer dan voldoende compensatie en waarom niet gewoon Pd6 gespeeld?, dacht de teamlijder onwillekeurig.
Jan speelde Pd6 en kon een zet later opgeven (4-4).

Gelukkig was daar na afloop Cok Ippel, zodat er geen discussie was of wij bij de Lange Muur zouden eten. De Chinese garnalen smaakten prima de luxe en dan mocht ook wel na 2 weken groene blaadjes.

De Uil 1 – Caissa 4: 4 – 4
Ad Reijneveld